“ซีเอ๋อร์ บนใบหน้าเจิ้นมีอะไรหรือ?”
เซี่ยเหิงจัดการกวาดล้างสมุนที่เหลือของเซี่ยอี้จนหมดสิ้น อารมณ์จึงดีเป็นพิเศษ
ตะวันยังไม่ทันลับขอบฟ้า เขาก็รีบร้อนมาหาตำหนักฉางชุนเพื่อคลอเคลียชายาของตนเสียแล้ว
ทว่าเหตุใดวันนี้ซีเอ๋อร์จึงมองเขาด้วยสายตาแปลกพิกล?
เซี่ยเหิงอดกลั้นความอยากยกมือคลำใบหน้าตนเองไว้
หมิงซีเบือนสายตา รินชาให้เขาถ้วยหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามอย่างเชื่องช้าและหยั่งเชิงว่า “ฝ่าบาท ก่อนหน้านี้หม่อมฉันเห็นตำราลัทธิเต๋าอยู่ไม่น้อยในห้องทรงอักษรของฝ่าบาท ฝ่าบาทสนพระทัยการบำเพ็ญเต๋าหรือเพคะ?”
หากเป็นไปได้ นางก็ไม่อยากให้ฝ่าบาทของนางกลายเป็น—มหาเซียนไท่ซ่างต้าหลัว ผู้ปกครองสายฟ้าทั้งห้า มหาเทวะแห่งแดนเสวียนตู จักรพรรดิผู้มีพระชนมายุยืนยาวหมื่นปี
พอเอ่ยถึงการบำเพ็ญเต๋า เซี่ยเหิงก็พลันนึกถึงเรื่องที่ชาติก่อนถูกเซี่ยหลางหลอกจนเลือดอาบใบหน้า
แม้ชาตินี้เขาจะถอนรากถอนโคนภัยร้ายนี้ไปเสียตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว
แต่ทุกครั้งที่เซี่ยเหิงนึกถึงเรื่องชั่วช้าที่เซี่ยหลางทำ ก็ยังอดเกิดใจคิด “ทำลายลัทธิเต๋า” ขึ้นมาไม่ได้
อย่างไรก็ตาม เขาก็รู้ดีว่าพวกนักพรตปลอมที่มีความทะเยอทะยานต่ำช้าเพียงบางคน ไม่อาจเป็นตัวแทนของคนทั้งหมดได้
ในยุคที่แผ่นดินระส่ำระสาย มีนักพรตผู้เที่ยงธรรมมากมายปรากฏตัวขึ้นเพื่อช่วยเหลือผู้คนและแผ่นดิน
ผู้บำเพ็ญเต๋าที่แท้จริงย่อมดูแคลนการแสร้งทำอิทธิฤทธิ์หลอกลวงผู้คน
เมื่อเห็นสีหน้าของจักรพรรดิไม่สู้ดีนัก หมิงซีก็ใจหายวาบ หรือว่านางเดาถูกจริง ๆ?
“ฝ่าบาทยังทรงพระเยาว์และแข็งแรง ย่อมมีพิษอยู่ในยาสามส่วน ยิ่งยาอายุวัฒนะก็ยิ่งมีส่วนประกอบเป็นพิษอยู่มาก”