จักรพรรดิก้มพระเนตรเงียบงัน คล้ายกำลังโศกเศร้าต่อบาดแผลที่พระมารดาผู้ให้กำเนิดได้รับ
เนิ่นนานกว่าพระองค์จะถอนพระทัยยาว «พวกเจ้าจงรักษาพระสนมไท่เฟยให้สุดกำลัง»
«พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท»
«อวี๋เอิน»
«หนูไฉอยู่นี่พ่ะย่ะค่ะ»
«เจ้านำคนจากสำนักตงฉ่างไปช่วยหลูหมิงตรวจสอบทั่วทั้งวัง ต้องกำจัดคนที่คิดคดทรยศให้หมด»
เซี่ยเหิงตรัสว่าจะชำระล้างราชสำนัก มิใช่เพียงพระดำรัสลอย ๆ
เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์แล้ว พระราชวังย่อมต้องอยู่ในกำมือของพระองค์อย่างสมบูรณ์
ต่อให้ไม่มีโอกาส พระองค์ก็จะสร้างโอกาสขึ้นมาเพื่อกวาดล้างคนทั่วทั้งวังอยู่ดี
เซี่ยเหิงกำชับเป็นพิเศษ «กุ้ยเฟยยังประชวรอยู่ นางขวัญอ่อน พวกเจ้าตรวจสอบก็ระมัดระวังให้มาก อย่าทำให้นางตกใจ»
อวี๋เอินกับหลูหมิงรีบรับพระบัญชา
เมื่อทรงสั่งการเสร็จ เซี่ยเหิงก็เสด็จเข้าไปยังห้องด้านใน
ภายใต้การรักษาอย่างสุดกำลังของหมอหลวง พระสนมไท่เฟยขย้อนพิษออกมาจนหมด ทว่าก็อาเจียนโลหิตออกมามากเช่นกัน อวัยวะภายในได้รับความเสียหาย รากฐานชีวิตถูกกระทบกระเทือน
ยามนี้นางนอนหมดเรี่ยวแรงอยู่บนเตียง อ้าปากแต่เปล่งคำพูดไม่ได้แม้แต่คำเดียว มีเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่แดงก่ำน่ากลัว
พอเห็นเงาร่างเซี่ยเหิง นางก็พลันตื่นเต้นจนกระอักโลหิตออกมาอีกคำหนึ่ง
«เสด็จแม่»
จักรพรรดิเสด็จเข้าไปหาโดยเร็ว ตรัสปลอบว่า «เสด็จแม่อย่าทรงกังวล หมอหลวงจะรักษาพระองค์ให้หาย เจิ้นยังให้กององครักษ์เสื้อแพรร่วมมือกับสำนักตงฉ่างสืบคดีนี้อย่างละเอียด ต้องคืนความเป็นธรรมให้พระองค์ได้แน่»
พระสนมซูแค้นแทบตาย
ความเป็นธรรมอันใดกัน?
นางอยากให้ป้าหลานตระกูลเซียวตายไปเป็นเพื่อนนางต่างหาก
ต่อให้ตีพระสนมซูให้ตาย นางก็ไม่เคยคิดว่าไทเฮาเซียวกับเซียวหมิงจูจะโง่เขลาและอำมหิตถึงขั้นนี้ กล้าวางยาพิษอย่างเปิดเผยเชียวหรือ?