บุกสวรรค์เก้าพันภพ

ตอนที่ 44 โลกเวทย์อเวจี

7 นาที· 1.7K คำ

พิภพนี้มีขุนเขาและหุบเหวนับพัน ภูผายักษ์ทอดยาวดุจมังกร

เป็นเพราะร่องรอยผู้คนน้อยนักในระยะยาว ทุกสิ่งในหล้าจึงเต็มไปด้วยความรู้สึกเก่าแก่ดึกดำบรรพ์และปรักหักพัง

เย่หานหมุนเวียนพลังปราณ ฝีเท้าดั่งลม ข้ามผ่านแผ่นดินกว่าร้อยลี้

ในที่สุดเขาก็เห็นสายเลือดไหลริน ซากกระดูกเผ่าปีศาจนอนทับถม ดูเหมือนตายมาได้สองสามวัน

"รอยดาบ?"

เย่หานพบว่าเผ่าปีศาจที่ตายนี้ถูกกระบี่ยุทธ์ทำร้าย มิใช่การต่อสู้กันเองของเผ่าปีศาจ หรือถูกปิศาจสังหาร

แม้โลกเวทย์อเวจีจะมีผู้มาเยือนน้อย แต่เย่หานรู้ดีว่าศิษย์ในบางคนที่แข็งแกร่ง ปราศจากความหวาดเกรง ถึงขั้นบากบั่นอยู่ที่นี่เป็นเวลานานดั่งนักบวชสันโดษ ก็เพื่อผ่านประสบการณ์ภยันตราย ฝนปรือตนเอง และหลอมรวมวิถีวรยุทธ์

"นรกของผู้อ่อนแอ!"

"สรวงสวรรค์ของผู้แข็งแกร่ง!"

เย่หานอดไม่ได้ที่จะเกิดความคิดเช่นนี้

ในโลกภายนอกเขาถูกรบกวนจนไม่อาจฝึกฝนอย่างสงบได้

แต่เมื่อเข้ามาในนี้ เขาสามารถปลดปล่อยสุดกำลัง ต่อสู้กับเผ่าปีศาจและปิศาจอย่างเต็มอิ่ม เพื่อหล่อหลอมทุกสิ่งในตนเอง

คงเป็นเพราะอยู่ห่างจากทางเข้า และลึกเข้ามาในนี้ เมื่อเย่หานเดินทางต่อไม่นาน ก็ได้ยินเสียงคำรามของเผ่าปีศาจและปิศาจ

ระหว่างทางล้วนพบเห็นซากกระดูกของเผ่าปีศาจและปิศาจเป็นระยะ

มีเผ่าปีศาจทรงพลังระดับสาม ระดับสี่ กระทั่งระดับห้าหกที่ได้กลิ่นของเย่หานเข้ามา แต่ล้วนถูกสองหมัดของเขาต่อยตาย

ในวันนั้นที่ยอดเขาเผ่าปีศาจ เผ่าปีศาจระดับห้าก็สร้างปัญหาใหญ่หลวงแก่เย่หานได้ แต่บัดนี้เขาบรรลุขั้นพลังเทพระดับสาม เผ่าปีศาจระดับห้าเช่นนี้แม้แต่สามหมัดของเขาก็ไม่อาจทานทน

ระดับเจ็ด!

ในการคาดการณ์ของเย่หาน มีเพียงเผ่าปีศาจระดับเจ็ดเท่านั้นที่มีคุณสมบัติจะประมือกับเขาซึ่งๆ หน้า และต่อสู้เป็นตาย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป