ฟังคำพูดยกใหญ่ของเย่หานจบลง หลงเจิ้นเทียนทั้งคนก็สิ้นหวังโดยสิ้นเชิง
ร่างของเขากระแทกพื้นเสียงดังสนั่น ลงไปกองอยู่บนพื้นด้านหน้าหอประลองพอดี
ตุ้บ!
ภายใต้สายตาที่จับจ้องของผู้คนนับไม่ถ้วน หลงเจิ้นเทียนได้คุกเข่าลงต่อหน้าเย่ฮั่น
ปล่อยฉันไป!
เสียงของหลงเจิ้นเทียนสั่นเครือ: "ข้าไม่อยากตาย ข้าฝึกฝนมาอย่างหนักจนถึงจุดนี้ ผ่านความยากลำบากนับไม่ถ้วน เพียงเพื่อจะพิการและกลายเป็นความว่างเปล่าในวันเดียว ข้าไม่ยอมรับเรื่องนั้น"
“โอ๋? อ้างสิทธิ์อะไรถึงจะปล่อยเจ้าไป?”
เย่หานกล่าวอย่างเย็นชา
"ฉันสามารถทำหลายสิ่งหลายอย่างให้คุณได้ เป็นผู้คุ้มครองคุณ และแม้กระทั่งปล่อยให้คุณ...ตาย!"
ทันใดนั้น เสียงของหลงเจิ้นเทียนก็เย็นชาลงอย่างน่าขนลุก
ร่างที่กำลังคุกเข่าลุกขึ้นในก้าวเดียวและพุ่งเข้าหาเย่ฮั่นราวกับภูตผี
ปัง!
แทบจะในเวลาเดียวกัน ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจของเย่ฮั่น และกฎจักรพรรดิการต่อสู้ขั้นสุดท้ายของหลงเจิ้นเทียนก็ระเบิดขึ้นด้วยเสียงดังสนั่น
ตูมครืน ๆ!
เย่ฮั่นลงมือโจมตี โดยเหวี่ยงหมัดไปข้างหน้า
หมัดแห่งวิถีมังกรทำลายล้างทุกสิ่ง
ร่างของหลงเจิ้นเทียนเปรียบเสมือนว่าวที่สายขาด ในขณะนี้ ระดับจักรพรรดิแห่งการต่อสู้ของเขาถูกทำลายไปอย่างสิ้นเชิง เขาผอมแห้งและไร้เรี่ยวแรงราวกับลูกไก่ เย่ฮั่นชกเขาขึ้นไปบนฟ้า
"ตัด!"
เย่ฮั่นถือหอกมังกรจักรพรรดิไว้ในมือ และปล่อยการโจมตีอันรุนแรงขึ้นไปด้านบน
แสงจากหอกนั้นทะลุทะลวงทุกสิ่ง แฝงด้วยพลังทำลายล้างมหาศาล และด้วยเสียงฟู่ มันได้แทงทะลุศีรษะของหลงเจิ้นเทียน
เมื่อร่างนั้นล้มลง มันก็กลายเป็นศพไปแล้ว
หลงเจิ้นเทียน ตายซะ!
จักรพรรดิแห่งการต่อสู้ระดับแปดที่ยังมีชีวิตอยู่ถูกเย่ฮั่นสังหารในเวลาเพียงไม่กี่นาที
ภาพนี้ทำให้ผู้คนขนลุกซู่ถึงขีดสุด ลึกเข้าไปในนครราชาไท่ซวีทั้งหมด ผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนต่างสะเทือนไปพร้อมกัน