สนามรบมนุษย์สวรรค์ผืนแล้วผืนเล่าปรากฏขึ้น
ภายใต้สนามรบที่หนุนเสริม ยอดฝีมือหลายคนบนยอดบันไดสวรรค์ต่างผมยาวปลิวสะบัด อาภรณ์กระพือ พลังไร้รูปหล่อหลอมกายตน
เพียงชั่วพริบตา เจตจำนงวิถียุทธ์ของแต่ละคนปะทุออกมาอย่างสมบูรณ์ ราวกับเริ่มปะทะและประลองกันเอง
การช่วงชิงขั้นสุดท้าย สิ่งแรกคือการประลองมหาพลัง
เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครอยากลงมือก่อนแล้วถูกคัดออก
ดั่งเช่นตี้อู๋อิ่งเมื่อครู่ ต่อให้ไม่ถูกเย่หานผลักตกบันไดสวรรค์ ด้วยสภาพบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ จะมีสิทธิ์อะไรไปแย่งชิงอันดับอีก?
ในความว่างเปล่าไร้รูป เจตจำนงแห่งมนุษย์สวรรค์อันเกรียงไกรสายแล้วสายเล่าปะทะกันกลางอากาศ
กลิ่นอายของสนามรบมนุษย์สวรรค์แต่ละแห่งก็สอดประสาน ประสานเข้าหากัน มีวี่แววว่าสุญญากาศจะถูกบิดเบี้ยว
“เรื่องน่าขัน!”
เย่หานส่ายหน้า ยืนสงบนิ่งอยู่ด้านหนึ่ง ไม่แยแส
ตูม!
ทันใดนั้น สายตาหลายคู่จับจ้องมาที่เย่หานพร้อมกัน
จั้งเฟิงขมวดคิ้วเอ่ย “เย่หาน เจ้าจะวางตัวเป็นกลางหรือ?”
ในห้วงภวังค์ มหาพลังสวรรค์ของจั้งเฟิงดูเหมือนทะลวงผ่านอากาศมา ราวกับจะกดทับเหนือศีรษะเย่หาน
ถึงเวลานี้แล้ว การช่วงชิงขั้นสุดท้ายเริ่มขึ้น ทุกคนที่อยู่บนบันไดสวรรค์ล้วนหลีกเลี่ยงไม่ได้
แสดงพลังของเจ้า แสดงเสบียงรากฐานของเจ้า ว่าไม่ด้อยไปกว่าผู้อื่น เช่นนั้นก็ย่อมมีสิทธิ์อยู่บนยอดบันไดสวรรค์นี้ มิฉะนั้น ก็ได้แต่กลิ้งลงไป
ไม่คาดว่าเย่หานในยามนี้กลับไม่เข้าร่วม เมินเฉยต่อการปะทะของผู้อื่นทั้งหมด?