ผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนล้วนหวาดหวั่น
เย่หานกำลังใช้พลังเพียงลำพังต่อกรกับเจ็ดอัจฉริยะที่เหลืออยู่พร้อมกันอย่างแท้จริง
เจ็ดอัจฉริยะ ทุกคนล้วนมีโอกาสเป็นที่หนึ่ง แต่เมื่อร่วมมือกันกลับถูกเย่หานขัดขวางไว้ได้?
ไม่ว่าจะเป็นการปะทะของเจตจำนงวิถียุทธ์แห่งมนุษย์สวรรค์ หรือการปะทะของสนามรบมนุษย์สวรรค์ ล้วนไม่สามารถสั่นคลอนเย่หานได้แม้แต่น้อย
ในห้วงภวังค์ เหนือศีรษะของหยางซวีกงจื่อดูเหมือนมีตะวันยิ่งใหญ่เก้าดวงปรากฏขึ้น ทั้งยังมีภาพนิมิตวงล้อสายเลือดสำแดงออกมา ยกระดับพลังอำนาจของตนขึ้นสู่ขีดสุด
อีกหลายคนก็คล้ายคลึงกัน ทุกคนมีสีหน้าหนักแน่น ไม่กล้าสงวนกำลังอีกต่อไป ระดมสภาวะของตนสู่จุดสูงสุด ปลดปล่อยเจตจำนงอย่างบ้าคลั่ง นำพาสนามรบมนุษย์สวรรค์เข้าโจมตี หวังสั่นคลอนเย่หาน
น่าเสียดาย กาลเวลาล่วงเลย เพียงพริบตาผ่านไปกว่าร้อยลมหายใจ เย่หานที่ยืนอยู่เบื้องหน้ายังคงตั้งมั่นไม่หวั่นไหว ดุจขุนเขาโบราณที่ผนึกบันไดสวรรค์มาแต่ยุคบรรพกาล ได้แต่แหงนมอง
พลังอำนาจใดๆ สนามรบใดๆ เมื่อสัมผัสกับเขาในชั่วพริบตา ล้วนถูกทำลายล้าง ถูกผนึก ไม่อาจสั่นคลอนเขาได้แม้แต่น้อย
สองร้อยลมหายใจผ่านไป ในที่สุดก็มีผู้ไม่อาจทนทาน ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย เหงื่อไหลรินจากหน้าผาก
"พรวด...!"
ในที่สุด สองคนในนั้นก็กระอักเลือดสวนออกมาพร้อมกัน ประหนึ่งถูกฝ่ามือไร้รูปร่างซัดกระเด็นออกไป ร้องโหยหวนล่าถอยไปหลายสิบเมตร
การประลองศักดาใหญ่หลวง ทั้งสองเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อน เช่นเดียวกับซื่อเทียน สูญเสียสิทธิ์ในการแข่งขันโดยตรง
แม้พวกเขายังมีพลังต่อสู้หลงเหลืออยู่ แต่ในเวลาเช่นนี้ จะยังคงอยู่ในสนามรบเพื่อสู้รบ สังหารกันตามวิถียุทธ์อีกหรือ?