"เราคงได้พบกันอีก!"
เย่หวงถูสูดลมหายใจลึก หลังจากเงียบงันไปหลายสิบลมหายใจ ในที่สุดก็เอ่ยกับคนอื่นๆ ในตระกูลเย่ที่อยู่บนแท่นลอยกลางอากาศว่า "ไป!"
เงาร่างมากมายหายวับไปจากอากาศในพริบตา
คนตระกูลเย่จากไปแล้ว ผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนมองดูภาพเบื้องบนด้วยความรู้สึกหลากหลาย
ในความทรงจำของพวกเขา เย่หวงถูผู้นี้ในฐานะประมุขตระกูลเย่ยังเป็นครั้งแรกที่ต้องกล้ำกลืนเช่นนี้
ตระกูลเย่มีเทพสงครามคุ้มครอง หากเป็นยามปกติ แม้แต่จอมยุทธ์ขั้นอ๋องที่ออกมาจากแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ยังต้องไว้หน้าเย่หวงถูบ้าง ผู้อื่นยิ่งไม่กล้าแตกหักกับเย่หวงถูโดยง่าย
ทว่าผู้คนจากวังยุทธต่อสู้กลับต่างออกไป ตู๋กูเหรินหวังดูเหมือนจะไม่แยแสภูมิหลังของตระกูลเย่เลยแม้แต่น้อย
ตู๋กูเหรินหวังเหาะลงมาจากกลางอากาศแล้วเอ่ยว่า "ศิษย์น้องเล็ก พวกเรากลับกันเถิด!"
"ได้!"
เย่หานพยักหน้าตอบ
ขณะนั้น หลิวฉิงชางที่อยู่ข้างๆ มองมาที่เย่หานแล้วกล่าวว่า "เย่หาน ป้ายแดนสวรรค์นั่นเจ้าได้ไปแล้ว ภายในหนึ่งเดือน จงนำป้ายคำสั่งไปรายงานตัวที่แดนสวรรค์ จะได้เข้าฝึกฝนที่แดนสวรรค์อย่างเป็นทางการ เมื่อถึงเวลาเจ้าเพียงส่งพลังปราณเข้าไปในป้ายแดนสวรรค์นี้ ข้าจะสัมผัสได้เอง และจะไปรับเจ้า"
"ได้ ข้าเกรงใจท่านแล้ว!"
เย่หานตอบกลับอย่างจริงจัง
"เดี๋ยวก่อน!"
ทันใดนั้น เบื้องลึกของท้องนภา เงาร่างกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น
ในชั่วพริบตา เย่หานก็เห็นหยางหงที่เคยพบก่อนหน้านี้ เบื้องหลังของคนผู้นี้ยังมีผู้แข็งแกร่งระดับจอมยุทธ์ขั้นอ๋องอีกสี่คนติดตามมาด้วย
ที่อ่อนแอที่สุดก็เป็นจอมยุทธ์ขั้นอ๋องระดับที่ห้า หนึ่งในนั้นยังมีระดับขั้นแปดที่ไม่ด้อยไปกว่าศิษย์พี่ใหญ่เลยแม้แต่น้อย สร้างความสะเทือนใจอย่างยิ่ง