ยอดเขาหลงหยิ่น!
ตำหนักอันยิ่งใหญ่ตระการตาปรากฏสู่สายตา เบื้องบนสลักคำว่า: ตำหนักหลงหยิ่น
ด้านหน้าตำหนักหลงหยิ่นคือลานฝึกฝนอันกว้างใหญ่ สามารถรองรับศิษย์ฝึกพร้อมกันได้อย่างน้อยร้อยคน
เย่หานตะลึง รู้สึกราวทุกสิ่งเป็นดังภาพฝัน
นี่คือสถานที่ที่ตนจะใช้ฝึกฝนและพักอาศัยนับจากนี้รึ? ยิ่งกว่าจวนเจ้าเมืองเหยียนเสียอีก งามสง่าเกินสิบเท่า
เขาสัมผัสได้ถึงความเข้มข้นของปราณปฐมภูมิในยอดเขาหลงหยิ่น ซึ่งหาใช่ที่อื่นเทียบเคียงได้ อย่างน้อยก็เข้มข้นกว่าปราณปฐมภูมิบนยอดพลังเทพถึงสิบเท่า
ที่นี่คงมีค่ายกลจารึกอักขระสำหรับรวบรวมปราณปฐมภูมิอยู่แน่
ถ้ำวิเศษแดนสวรรค์!
ในหัวของเย่หานผุดคำสี่คำนี้ขึ้นมาฉับพลัน
พร้อมด้วยความตื่นตะลึงและความรู้สึกแปลกหน้า เย่หานก้าวเข้าสู่ตำหนักหลงหยิ่น ภายในตำหนักรองรับด้วยเสาสี่ต้น แต่ละต้นแกะสลักมังกรใหญ่ สื่อถึงสี่สายเลือดอันไร้เทียมทานในหมู่มังกร: มังกรห้ากรงเล็บสีทอง มังกรบรรพกาลเที่ยงแท้ มังกรปฐมสมัยหงหวง มังกรเวหาอานุภาพยิ่งใหญ่
ส่วนบนสุดเป็นบัลลังก์กลาง ด้านหลังบัลลังก์และฉากกั้นยังมีห้องพัก ห้องลับฝึกฝนอีกหลายห้อง
เดินอยู่ภายในตำหนัก เย่หานถึงกับรู้สึกราวว่า ปราณปฐมภูมิโอบล้อมตนอยู่ทุกขณะ ซ้ำยังไหลซึมเข้าสู่ร่าง กลายเป็นพลังปราณได้เอง ประหนึ่งอัศจรรย์
"ในอดีต เย่หานข้าเป็นเพียงผู้เล็กน้อยในเมืองเหยียน!"
"ได้แต่ริษยาปากคนอื่นเอ่ยถึงอัจฉริยะสูงศักดิ์พวกนั้น ริษยาศิษย์ในสำนักของขุมกำลังใหญ่โต หวนคิดไม่ถึงว่าวันนี้ ในสำนักสังสารวัฏ ข้าจะมียอดเขาเป็นของตนเอง"