การฝึกฝนวรยุทธ์ วิชาคือรากฐาน
วิชาอันทรงพลังหนึ่งแขนง ล้วนให้ประโยชน์แก่ผู้ฝึกไร้สิ้นสุด
ที่เห็นได้ชัดที่สุดคือความเร็วในการบำเพ็ญที่มากกว่า พลังปราณที่บริสุทธิ์และยิ่งใหญ่กว่า
ตอนที่เย่หานอยู่ในขั้นรวมปราณระดับเก้า พลังปราณของเขาเป็นร้อยเท่าของคนทั่วไปอยู่แล้ว
เวลานั้นเขาไม่ได้รู้ซึ้งในสิ่งนี้เป็นพิเศษ เพราะช่องว่างระหว่างคนเรามักต่างกันมาก
แต่มาวันนี้ เย่หานได้ประจักษ์แก่ใจเป็นครั้งแรก ว่าเคล็ดวิชาควบคุมมังกรเก้าสวรรค์ของตนนั้นเหนือชั้นเพียงใด เกรงว่าในสำนักสังสารวัฏจะหาวิชาใดเทียบเทียมได้เลย
ใครจะคาดคิดว่าศิษย์นอกธรรมดาเช่นตน จะมีวิชาที่เหนือกว่าระดับสวรรค์อยู่ในกาย?
"อิ่นเทียนซิ่ว เฟิงอู๋เหลียง ต่อให้พวกเจ้า วิชาที่ฝึกก็ยังสู้เคล็ดวิชาควบคุมมังกรเก้าสวรรค์ของข้าไม่ได้กระมัง?"
"พวกเจ้าที่เป็นอัจฉริยะ ก็แค่ฝึกมาก่อนข้าไม่กี่ปี หาได้แข็งแกร่งดังคำร่ำลือ ข้าเย่หานจะทะยานขึ้นไปยืนเคียงบ่าเคียงไหล่พวกเจ้า หรือแม้แต่เหนือกว่าในสักวัน"
เย่หานอดคิดในใจไม่ได้
ในสำนักสังสารวัฏ ไม่ใช่มีตำแหน่งบุตรแห่งสังสารวัฏอยู่หกหรือ?
เฟิงอู๋เหลียงก็เพียงครองหนึ่งในนั้น อีกห้ายังว่างอยู่ เย่หานเห็นว่าภายภาคหน้า ตนอาจมิใช่ไม่มีสิทธิ์ช่วงชิงหนึ่งในนั้น
รวบรวมความนึกคิด แล้วเย่หานก็หันเทความสนใจสู่เคล็ดราชันสะท้านโลกาอีกครั้ง
"เมื่อครู่ที่ข้าหมุนเวียนเคล็ดวิชาควบคุมมังกรเก้าสวรรค์ พบว่าแม้พลังปราณที่เคล็ดราชันสะท้านโลกาก่อขึ้นจะถูกกดดัน แต่ทั้งสองวิชาล้วนมุ่งหลอมกายา ฝึกกระดูก พลังเลือด กระทั่งวิญญาณเป็นหลัก"