“เอาล่ะ ต่อไปนี้ก็จะเข้าสู่ช่วงที่สุดยอดที่สุดของการประเมินใหญ่ประจำปีของเรา นั่นก็คือการสอบจบการศึกษาของนักเรียนชั้นปีสาม!”
“เชิญคู่แรก นักเรียนเฟิงรั่วถง ห้องปีสามห้องสาม และเซิ่งหนิง ห้องปีสามห้องสอง! ปรบมือต้อนรับ!” พิธีกรบนเวทีตะโกนอย่างสุดเสียงด้วยความคึกคัก
“พี่เซิ่ง ถึงตาแล้ว”
ในบริเวณห้องปีสามห้องสอง เซิ่งหนิงนั่งอยู่ท่ามกลางกลุ่มเด็กสาวที่แต่งตัวงดงามรายล้อมรอบตัวเขา ประดุจดวงจันทร์ท่ามกลางหมู่ดาว ส่องแสงเจิดจ้ายิ่งนัก
และเมื่อสาวๆ ในสนามได้ยินชื่อเซิ่งหนิง ต่างก็แทบจะแตกตื่นกันหมด สุดยอดหนุ่มในฝันกำลังจะขึ้นเวที พวกนางแต่ละคนเหมือนจะได้เจอซูเปอร์สตาร์ ตื่นเต้นแทบจะทนไม่ไหว
เซิ่งหนิงลุกขึ้นยืนอย่างสุขุม เรียบเรียงทรงผมเล็กน้อย แล้วค่อยๆ เดินขึ้นเวทีอย่างช้าๆ
ในขณะเดียวกัน มือขวาพลันกวาดไปมา ประตูแสงวาบหนึ่ง เสือโคร่งตัวหนึ่งสวมชุดเกราะสีทอง มีปีกคู่หนึ่ง ปรากฏตัวขึ้นมาทันใด เซิ่งหนิงกระโดดขึ้นไปนั่งบนหลังมัน เสือดุร้ายกระโจนพรวด เปิดตัวได้อย่างสง่างามสุดๆ
การกระโดดครั้งนั้นก่อให้เกิดกระแสลมมหาศาล พัดเอากระแสลมใส่ทรงผมที่บรรดาหนุ่มๆ แถวหน้าตั้งใจหวีอย่างยากลำบาก จนกระจัดกระจายหมด พวกเขาหน้าแดงระเรื่อ สาปแช่งอยู่ในใจไม่หยุด เจ้านี่หยิ่งผยองอะไรนัก มีเงินสกปรกในบ้านก็เก่งแล้วหรือ ระวังจะโดนฟ้าผ่าเพราะอวดเก่ง!
แต่เหล่าสาวๆ ไม่เหมือนกัน ตั้งหน้าตั้งตารออยู่แล้ว พอได้เห็นเซิ่งหนิงเข้ามาแบบเท่ๆ ขนาดนี้ ตื่นเต้นแทบจะสลบไสล