“สัตว์สาวหิมะตัวนี้เมื่อครู่ก็อาบแสงม่วง จะกลายพันธุ์ด้วยหรือไม่!” หลินหรานถาม
“มีโอกาสกลายพันธุ์ แต่ไม่มากเกินไป เพราะมันเพียงได้รับแสงเรืองรองที่กระจัดกระจายมาเล็กน้อย” ระบบอธิบาย
หลินหรานจ้องมองสัตว์สาวหิมะอยู่นาน คิดไม่ถึงว่าสัตว์สาวหิมะตัวนี้จะพบโอกาสดีเช่นนี้ทุกครั้ง ครั้งก่อนได้อัปเกรดฟรีเป็นการฝึกขั้นสูง ครั้งนี้ก็ได้รับอานิสงส์จากการประทานพรของเทพมังกร
และเก็บเงินเพียงห้าหมื่นเท่านั้น นับว่าขาดทุนย่อยยับ!
ไม่ได้แล้ว พรุ่งนี้ข้าจะต้องรีดเงินนางให้หนักหน่วง หากไม่ได้ผลก็ต้องให้นางช่วยโฆษณาในวิทยาลัยให้ข้าอย่างดี
ชื่อเสียงโด่งดังแล้ว ธุรกิจก็จะมาเอง จากนั้นก็ร่ำรวย ก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิต แต่งงานกับหญิงงามร่ำรวย....
หลินหรานเริ่มเพ้อฝัน อดไม่ได้ที่น้ำลายจะไหลย้อยออกมา
หมาจันทรามายากับพยัคฆ์อสนีทำลายโลกข้างๆ มองอย่างรังเกียจ...
“มองอะไร! ข้าจะพาพวกเจ้ากินอาหารดีๆ ดื่มสุราชั้นเลิศ” หลินหรานตบอกอย่างมั่นใจ
จากนั้นมองนาฬิกาแขวนผนัง ขณะนี้เป็นเวลากว่าเจ็ดโมงแล้ว จึงใช้คะแนนเพียงยี่สิบแต้มเปิดแท่นบ่มเพาะขั้นต้นอีกสองแท่น ส่งสัตว์อสูรทั้งสองเข้าไป
“คราวนี้หมดแต้มโดยสิ้นเชิงแล้ว ข้าลำบากจริงหนอ” หลินหรานมองคะแนนที่ว่างเปล่า ส่ายศีรษะ
ลั่นกุญแจ ขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคู่ใจ ฮัมเพลงไปตลอดทาง กลับบ้านอย่างตื่นเต้น
หลังอาหารเย็น หลินหรานนั่งขัดสมาธิบนเตียงอีกครั้ง ฝึกฝนวิชาญาณทิพย์
ควบคุมกระแสวนพลังดวงดาราเล็กในตันเถียน ดูดซับและหลอมรวมกับพลังจิตอย่างต่อเนื่อง แล่นไปทั่วจุดชีพจร เทียบกับวันแรกแล้ว ครั้งนี้คล่องแคล่วขึ้นอย่างชัดเจน