"รั่วถง เจ้าแน่ใจหรือว่าที่นี่? เปลี่ยวมากเลย!" จางเทียนเทียนคล้องแขนเฟิงรั่วถงเอ่ยขึ้น
"อืม ข้าเพียงผ่านมาโดยบังเอิญครั้งก่อน แล้วก็เห็นแมวเงาส้มที่ทรงพลังมากตัวหนึ่ง จึงหยุดดูครู่หนึ่ง" เฟิงรั่วถงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
"เช่นนั้นเจ้าก็มาบ่มเพาะที่นี่หรือ? ช่างผลีผลามนัก หากเขาป้อนยาต้องห้ามอะไรให้อสูรสาวหิมะของเจ้าจะทำเช่นไร" จางเทียนเทียนเอ่ยอย่างไม่สบายใจ
"ข้าเองก็ไม่วางใจในตอนแรก แต่ว่าพลังของอสูรสาวหิมะเจ้าก็เห็นแล้ว นี่ไม่ใช่ผลจากยาต้องห้ามแน่ ที่นี่ต้องมีผู้สูงส่งอยู่แน่นอน!" เฟิงรั่วถงกับจางเทียนเทียนเดินมาถึงปลายถนน ชี้ไปที่บ้านสัตว์เลี้ยงแสนรักหรันหรันแล้วกล่าว
เด็กสาวทั้งสองคล้องแขนกันเดินเข้าไป
หลินหรานกำลังกินบะหมี่อยู่ พอเห็นลูกค้าสาวสองนางก็รีบเช็ดปาก ต้อนรับด้วยรอยยิ้ม
"โอ้ เจ้าคือเจ้าของอสูรสาวหิมะนี่ เป็นอย่างไรบ้าง วันนี้ต้องการอะไรอีกหรือไม่ ร้านข้ามีทุกสิ่ง!" หลินหรานกล่าวยิ้ม ๆ
"เจ้าของร้าน ข้าอยากถามว่าอสูรสาวหิมะท่านเป็นผู้บ่มเพาะจริงหรือ ดูเหมือนข้าจะไม่เห็นลานฝึกที่ไหนเลย" จางเทียนเทียนชิงเอ่ยก่อน
นางเข้ามาในร้านก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ ที่นี่ดูไม่เหมือนร้านบ่มเพาะเลยสักนิด ต่อให้ร้านเล็กก็ไม่ว่า แต่ไม่มีลานฝึกให้เห็นเลยแม้แต่แห่งเดียว ประหลาดเกินไป ที่สำคัญของบนชั้นวางก็แพงเกินเหตุ ต่อให้อยู่ในตัวเมืองชั้นในก็ยังไม่กล้าขายแพงถึงเพียงนี้ เขาอาศัยอะไร