หลินหรานรีบเชื่อมต่อเครื่องบันทึกค่ากิตติศักดิ์ ไม่นานรายการก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
“ตรอกตะวันตกเขตเมืองใน เลขที่ 104 โฉนดร้านค้า ต้องใช้ค่ากิตติศักดิ์ 2,000,000” หลินหรานเลือกร้านค้าที่อยู่ติดกับของตน แล้วรีบกดซื้อทันที
กำลังทำรายการ...
รายการสำเร็จ ร้านค้านี้ได้โอนเป็นกรรมสิทธิ์ของหลินหรานเรียบร้อยแล้ว โฉนดจะจัดส่งก่อน 5 โมงเช้าของวันพรุ่งนี้ โปรดรอรับด้วย
ในเวลานี้ ฮั่นเฉิงหย่ง โอวเฉิน และคนอื่น ๆ ก็แลกเปลี่ยนค่ากิตติศักดิ์เสร็จแล้ว เดินเข้ามา
“ข้าบอกแล้วไง เจ้าเสียค่ากิตติศักดิ์ 2,000,000 เพื่อแลกร้านค้า มันช่างสิ้นเปลืองนัก สิ้นเปลืองจริง ๆ!” หลี่เฟิงหัวเราะกล่าว
“ข้าเต็มใจ เจ้าห้ามข้าไม่ได้ ฮี่ฮี่” หลินหรานไม่ถือสา ได้ร้านค้าฟรี ๆ แบบนี้ใครเล่าจะไม่เต็มใจ
“เอาล่ะ ฟ้าก็ใกล้สางแล้ว เหนื่อยมาทั้งคืน กลับไปพักผ่อนเถอะ” ฮั่นเฉิงหย่งกล่าว
หลินหรานรีบพยักหน้า แม้สำหรับนักฝึกสัตว์แล้ว การไม่ได้นอนหนึ่งคืนไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่แม่ยังคอยอยู่ที่บ้าน กลับบ้านทั้งคืนไม่รู้จะถูกตำหนิแค่ไหน...
หลินหรานนึกถึงตอนอยู่บนโลก เมื่อแอบออกไปเที่ยวกลางคืน ลืมเวลา กลับมาถูกทำโทษอย่างหนัก น่ากลัว น่ากลัวจริง ๆ...
“ทุกท่าน พวกเรายังต้องรอสมาชิกในทีม ขออำลาไม่ลงเขาพร้อมพวกท่าน” โอวเฉินยกมือประสานกล่าว