"ช่างรังแกคนเกินไป!"
แม้หวังเสวียนจะไม่ปรารถนาอยากไปยุ่งกับพวกหน่วยตามล่าขุมทรัพย์หลงฮุย เพราะรู้ว่าพวกเขามีชื่อเสียงพอสมควรในเมืองเสวียนจง แต่เมื่อศัตรูลงมือรังแกถึงหัวคิ้วแบบนี้ จะนั่งดูดายได้อย่างไร
เห็นตาทั้งสองข้างของหวังเสวียนค่อยๆ เปี่ยมไปด้วยเส้นเลือด หมอกดำจำนวนมากแผ่ออกมาจากร่าง เกราะพลังดวงดาราสีครามมืดปรากฏขึ้นปกคลุมร่างของหวังเสวียน
ไม่ปล่อยคำพูดเยิ่นเย้อ ชกตรงเข้าหาบุรุษแขนเดียวมีแผลเป็นทันที
ตึง!
บุรุษแขนเดียวมีแผลเป็นผ่านการฆ่าฟันในรอยแยกกาลอวกาศมาหลายปี สัญชาตญาณการต่อสู้จึงรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง ทันทีที่เกราะพลังดวงดาราปรากฏขึ้นปกคลุมทั่วร่างเป็นคนแรก
เกราะพลังดวงดาราของเขาเป็นสีเหลืองเข้ม แม้จะไม่โดดเด่นนัก แต่ก็แน่นแฟ้นสมบูรณ์จริงๆ ไม่ใช่แบบหวังเสวียนที่ใช้จิตมารลวงบีบบังคับให้มันหยิ่นปนเปื้อนขึ้นมาอย่างไร
ต่อมาบุรุษแขนเดียวมีแผลเป็นใช้พลังดวงดาราที่ปรากฏเป็นรูปธรรมหลอมร่างแขนซ้ายขึ้นมาทดแทน ส่วนมือขวารีบเปิดกล่องเล็กชิ้นหนึ่ง ขวานใหญ่สีทองขนาดมหึมาปรากฏในมือของเขา
แล้วฟันออกไปยังเงาหมัดสีดำที่หวังเสวียนฟาดฟันเข้ามา คลื่นพลังมหึมาพรึบพับซัดเงาหมัดสีดำแตกกระจายในชั่วขณะ พร้อมกันนั้นยังเหวี่ยงหวังเสวียนกระเด็นไปกระแทกกับผนังข้างๆ
ผนังทั้งแนวทะลุยุบลงไปทันที
ปู๊ด!
เมื่อเห็นหวังเสวียนพ่ายแพ้ คนของหน่วยตามล่าขุมทรัพย์หลงฮุยก็หัวเราะคิกคักขึ้นมาทันที
"ไม่ผิดหรือไง เนี่ยะ นักฝึกสัตว์เก้าดาวงั้นหรือ? ยังหลอมเกราะพลังดวงดาราได้ไม่สมบูรณ์อีก? ทรยางชะมัด!"