หลินหรานได้ยินก็อดถามไม่ได้ว่า "นักเรียนที่นี่หลังจากจบการศึกษาแล้วต่างก็กลับไปเข้าร่วมหน่วยตามล่าขุมทรัพย์หรือกองทัพงั้นหรือ?"
จางเทียนเทียนรีบส่ายหน้าพูดว่า "จะง่ายขนาดนั้นที่ไหนกัน ลองคิดดูว่า หากอยากเข้ากองทัพ ไม่เจ้าต้องเรียนโดดเด่นในสถาบันจนได้รับจดหมายแนะนำจากสถาบัน หรือไม่ก็ต้องสมัครเข้าโรงเรียนทหารสัตว์อสูร ไม่เช่นนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเข้าไปได้"
"โรงเรียนทหารสัตว์อสูรที่ว่าก็คือสถาบันที่ฝึกฝนคนเพื่อกองทัพโดยเฉพาะ นักเรียนที่จบออกมาแทบทุกคนสามารถเข้าร่วมกองทัพได้ แต่ถึงแม้เจ้าจะเข้าไปได้ หากความสามารถแค่ห่วยแตก ก็ได้เพียงแค่คลานไปคลานมาในหน่วยพิทักษ์เมือง บางคนที่เคราะห์ร้ายกว่านั้นก็อาจถูกส่งไปยังเมืองนอก แต่หากมีโอกาสได้เลื่อนขั้นเป็นหน่วยปฏิบัติการพิเศษเมื่อไหร่ล่ะก็ เก่งกาจจริง ๆ"
"หน่วยปฏิบัติการพิเศษ? นั่นคืออะไรกัน" หลินหรานถามต่อ
"ที่นั่นเป็นที่รวมตัวของบุคคลระดับสูงของกองทัพ มีมาตรฐานสูงลิ่ว หากเจ้าไม่มีผลงานใหญ่โต หรือไม่ก็ไม่ได้ความโปรดปรานจากนายพลคนใดคนหนึ่ง ก็ยากที่จะเข้าไปได้" จางเทียนเทียนอธิบาย
หลินหรานตะลึงไปครู่หนึ่ง ก็นึกถึงเหรียญไท่เหิงที่อยู่ในอกขึ้นมาได้ ที่แท้เขาก็หมายถึงเรื่องนี้นี่เอง ไม่แปลกใจเลยที่ตอนนั้นคนเหล่านั้นมองข้าด้วยสายตาอยากได้ราวกับหมาป่าจ้องเนื้อ...
"แล้วหน่วยตามล่าขุมทรัพย์ล่ะ ไม่น่าจะยุ่งยากขนาดนั้นกระมัง" หลินหรานถามต่อ
"ที่นั่นก็เหมือนกัน เจ้าเห็นคนที่นั่งอยู่แถวหน้าสุดหรือไม่ คนเหล่านั้นล้วนเป็นหน่วยตามล่าขุมทรัพย์ชั้นเยี่ยมจากเขตเมืองใน คิดจะเข้าไปก็ต้องให้พวกเขาแนะนำเอาไว้ มิเช่นนั้นก็ยากยิ่งนัก แถมยังมีโอกาสสูงที่จะถูกส่งไปยังหน่วยตามล่าขุมทรัพย์เขตเมืองนอก พูดง่าย ๆ ว่า หากเจ้าไม่ได้อันดับดี ๆ ในการสอบวัดระดับปีนี้ล่ะก็ อยากจะมีอนาคตที่ดีก็ช่างยากเย็นเหลือเกิน" จางเทียนเทียนส่ายหน้าอย่างจนใจ พลางแอบมองเฟิงรั่วถงด้วยสายตาอิจฉาเล็กน้อย