หนูประหลาดเพราะพบตั้งแต่เนิ่น ๆ ทำให้จำนวนผู้บาดเจ็บล้มตายในเมืองหนานเฉียวโดยรวมยังอยู่ในขอบเขตที่ควบคุมได้
แต่ถึงอย่างนั้นก็มีคนตายไปหลายพัน
ส่วนใหญ่ถูกกัดแล้วรักษาไม่ทัน สุดท้ายต้องทนทุกข์ทรมานจนตาย
แม้ปัญหาไข้หนูจะคลี่คลายแล้ว แต่หลังจากนั้นระยะหนึ่งที่นั่นก็เหมือนถูกปกคลุมด้วยเมฆหมอก บ้านส่วนใหญ่ต่างแขวนธงขาว
พี่น้องตระกูลเสิ่นหลายคนเปลี่ยนไปสวมชุดนายทวารวิญญาณทำงานล่วงเวลา
เสิ่นจืออินนอนหลับเต็มอิ่มหนึ่งวัน กินจนอิ่มหนำสำราญแล้วก็ตามเหล่าหลานเขยไปดูด้วย
นางไปกับเสิ่นอวี้จู๋
มีคุณเสี่ยวกู๋ไท่อยู่ด้วย เสิ่นอวี้จู๋ก็เหิมเกริมขึ้นมา เจอพวกผีที่ไม่ฟังเหตุผล เขาหลบหลังคุณเสี่ยวกู๋ไท่ทันที
เสิ่นจืออินตบฝ่ามือลงไป ผีก็สงบเสงี่ยมทันที
เสิ่นอวี้จู๋รีบวิ่งกระหย่งกระแหย่งเข้าไปมัดผีไว้
ครั้งนี้เจอคนหนึ่งที่ค่อนข้างเหลวไหล เขาร้องโวยวายว่าจะกลับไปจัดการปัญหา จะยกทรัพย์สินทั้งหมดให้รักแรกและลูก ๆ ของรักแรก
"เธอบอกว่าฝาแฝดคู่นั้นเป็นลูกของฉัน เธออุตส่าห์ลำบากมีลูกให้ฉัน ฉันจะทำให้ความรักที่เธอมีต่อฉันสูญเปล่าไม่ได้"
ผีชายตะโกนลั่นอย่างมีเหตุผล
ในหมู่ผีที่ตามเสิ่นจืออินกับเสิ่นอวี้จู๋มา มีผีตนหนึ่งถ่มน้ำลาย "เฮอะ แกก็เอาแต่คิดถึงรักแรก แล้วเมียที่เกิดลูกให้แถมดูแลบ้านทั้งหลังล่ะ?
แกยกสมบัติทั้งหมดให้อนุภรรยานั่น แล้วเมียหลวงกับลูกสาวแกจะทำยังไง? ผู้หญิงนั่นบอกว่าเด็กสองคนนั้นเป็นลูกแก แกก็เชื่อเลยเหรอ?"