ซูหยุ่นเป็นบุตรชายคนโปรดของซูทูถ่ง เขาถูกฉู่เจียวลากออกมา ก่อนจะลอบรวบรวมกำลังพลสามร้อยนาย
อ้างว่าจะพาฉู่เจียวมาที่หลิ่งโตวจื่อ เพื่อเรียกร้องคำชี้แจงจากหลินเฟิง
ผ่านมานานถึงเพียงนี้ หลินเฟิงก็ได้พบซูหยุ่นกับฉู่เจียวอีกครั้ง
ฉู่เจียวยังคงเหมือนเดิม รูปร่างกำยำเช่นเคย
เพียงแต่เวลานี้ บนใบหน้ากลมของนางมีไอเย็นเยียบฉาบอยู่
ชื่อเสียงของหลินเฟิง พวกเขาได้ยินจนหูแทบชาอยู่ในเมืองหลวงประจำแคว้น
ดังนั้น ที่กล่าวว่าจะมาเรียกร้องคำชี้แจง แท้จริงแล้วก็เพียงต้องการมาถามให้กระจ่างเท่านั้น
ฉู่เจียวเป็นหญิงกล้าที่รักก็รัก เกลียดก็เกลียด นางย่อมเลื่อมใสหลินเฟิง
ครั้นได้ยินว่าท่านลุงเขยจะเป็นแม่สื่อให้ตนกับหลินเฟิง นางก็ตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่ง
ทว่าไม่นานหลินเฟิงกลับปฏิเสธ นางแทบเป็นลมล้มพับไปในครานั้น
ทุกวันนางกินไม่ได้นอนไม่หลับ ร่างหนักกว่าสองร้อยจินยังผ่ายผอมลงไปไม่น้อย
ทำเอาบิดามารดาของนางกลัดกลุ้มยิ่งนัก
ไม่ว่าผู้ใดจะเกลี้ยกล่อมเช่นไร ก็ไม่อาจทำให้ฉู่เจียวคลายใจได้
ฉู่เจียวขังตนเองอยู่ในห้อง ไม่ยอมพบผู้ใด หลังครุ่นคิดอย่างเจ็บปวดอยู่หลายวัน นางก็เข้าใจ เรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำเป็นแน่
เพราะนางรู้ว่าหลินเฟิงมิใช่บุรุษที่หวาดกลัวอำนาจ ทั้งมิใช่คนประจบสอพลอผู้มีอำนาจ
คราวนี้นางจึงมาถามให้รู้ถึงต้นสายปลายเหตุ จะได้ตายตาหลับ
หลินเฟิงนั่งเผชิญหน้ากับสองพี่น้อง สีหน้าเต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วน
ไป๋จิ้งยืนอยู่เบื้องหลังหลินเฟิง พลางพินิจฉู่เจียวอย่างละเอียด
ใบหน้ากลมดั่งอ่างเงิน เอวหนาแข็งแรง
นางรู้สึกจากใจจริงว่า รูปลักษณ์เช่นฉู่เจียวเป็นโฉมที่เกื้อหนุนสามี