บังคับให้ไปชนบท? คุณนายทหารนักวิจัยย้ายบ้านนายจนเกลี้ยง

ตอนที่ 597 ฆ่าได้ แต่ห้ามลบหลู่ มีความสามารถก็ฆ่าฉันเลยสิ

4 นาที· 945 คำ

แต่ทว่า ในตอนที่เขาถอยออกมาเป็นระยะหนึ่ง

"แปะ!"

เสียงปืนนัดหนึ่งดังขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงัด มีเพียงเสียงทะเลาะของหัวหน้าหมวดสองคนเท่านั้น

ทหารหนุ่มรู้สึกได้ถึงความเจ็บแปลบที่หน้าอก ก้มลงมองก็พบว่าผ้าขาวบางที่หน้าอกของตนเปื้อนไปด้วยฝุ่นสีแดง

ทหารหนุ่ม: ...

เหล่าทัพกองทัพแดง: ...

ทุกคนในที่นั้นตกอยู่ในความเงียบงันอย่างน่าประหลาด หัวหน้าหมวดกองทัพแดงก็เพื่อคุ้มกันลูกน้องให้ถอยไปเรียกกำลังเสริม จึงได้มาเสียเวลาพูดจาไร้สาระกับเซี่ยหลีที่นี่

ผลปรากฏว่าพูดพล่ามอยู่ตรงนั้นตั้งเยอะแยะ แต่อีกฝ่ายไม่ได้ลดความระวังลงเลยแม้แต่น้อย!

เสียงหัวเราะของเซี่ยหลีดังมาจากที่ไกลๆ "โอ้ย~โดนกระสุนแล้วแท้ๆ ทำไมยังไม่ล้มอีกล่ะ?

หรือว่าต้องให้พวกเราใช้กระสุนเจาะเกราะยิงผ้าขาวผืนนั้นกันแน่?"

ฝ่ายกองทัพน้ำเงินได้ยินดังนั้นก็ส่งเสียงหัวเราะเบาๆ ออกมาทันที

คำพูดนี้มันช่างยั่วโทสะจริงๆ คนของหมวดสื่อสารกองทัพแดงต่างพากันแค้นใจสุดๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป