เซี่ยหลีมองดูสถานการณ์ที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ก็รู้ว่าเรื่องนี้คงไม่จบง่าย ๆ แน่
นางเหวี่ยงกระสุนทั้งหมดที่เหลืออยู่บนตัวให้หลี่ชิ่งหนาน แล้วตะโกนเสียงดังว่า "ไปหาที่กำบัง อย่าออกมา!"
ในเขตบ้านพักทหาร พวกเพื่อนสนิทกลุ่มนี้ของนางนอกจากไป๋เฟยเฟยแล้ว ล้วนเป็นพวกไม่เอาถ่านในกองทัพ มีแต่เรื่องชกต่อย เป็นจอมทัพเด็กของหมู่บ้าน ทักษะการต่อสู้ประชิดตัวไม่มีใครเทียบได้
แต่กระสุนนั้นไร้ตา เพื่อนสนิทของนางมือเปล่าต่อยกับคนยังพอไหว แต่ถ้าต้องสาดกระสุนกับคนจริง ๆ ก็ไม่แน่ว่าจะรอด
หลี่ชิ่งหนานตอนที่เซี่ยหลีโยนกระสุนให้เขา ทั้งตัวยังงง ๆ อยู่เลย
เมื่อครู่เขายังคิดจะโยนกระสุนที่เหลือของตัวเองให้เพื่อนสนิทอยู่เลย จะมาถึงรู้ตัวอีกทีก็รับกระสุนของนางแทนได้ยังไงกัน?
คิดจะโยนกระสุนสองซองนั้นกลับไปให้เซี่ยหลี ให้นางผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ดูแลตัวเองดี ๆ
แต่พอสายตาเขาทอดไปที่เซี่ยหลี ก็เห็นเจ้าผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่เขาคิดว่าอ่อนแอชักมีดสั้นออกมาจากรองเท้าบูต แล้วกอดทหารรัสเซียนายหนึ่งจากด้านหลัง เสียบมีดเข้าไปกลางกบาลของอีกฝ่าย ทะลุผ่านกระโหลกศีรษะ เกือบทั้งเล่มจมหายเข้าไปในหัวของอีกฝ่าย
ตอนดึงมีดออกมา น้ำสมองสีขาวปนเลือดสีแดงสดพุ่งกระเซ็นขึ้นมาสูงเกือบสิบเซนติเมตร