เซี่ยหลีเพิ่งลงจากรถ ก็เห็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายพลาธิการตั้งแคมป์กันอย่างรวดเร็ว บอกไม่ถึงครู่ก็ตั้งเต็นท์ผ้าใบใหญ่ขึ้นมาได้หนึ่งหลัง
เต็นท์ผ้าใบนั้นคือตำแหน่งบัญชาการโซนกลาง ไว้ให้ผู้บังคับการไป๋ ลู่ติ้งหยวน และมู่เค่อจิ้นพวกหัวหน้าระดับสูงใช้กำหนดแผนการรบ แน่นอนว่าไม่มีที่ให้เซี่ยหลีพวกเธอได้พัก
ช่วงหน้าหนาวแบบนี้ จะแยกกางเต็นท์ให้เฉพาะกองสื่อสารก็ไม่สมจริง
ดังนั้น กองร้อยสื่อสารที่ยังไม่ต้องออกจากค่ายชั่วคราว จึงถูกมอบหมายภารกิจลาดตระเวนรอบพื้นที่สูง
ว่ากันว่าลาดตระเวนรอบพื้นที่สูง แต่จริงๆ แล้วไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากมาย
ทหารทั้งกองพันหลายพันคน กระจายอยู่ตามจุดต่างๆ ของอาณาเขตฝ่ายตน การรบเพิ่งเริ่มต้น ถ้าปล่อยให้ทหารฝ่ายศัตรูลอบขึ้นมาถึงใกล้พื้นที่สูงได้จริง การรบครั้งนี้ก็ไม่ต้องรบกันแล้ว
เซี่ยหลีนำลูกทีมใต้บังคับบัญชา 29 คนของตัวเอง เดินเรื่อยเปื่อยท่องไปในป่าละเมาะแถวนั้น
เบื่อหน่ายจริงๆ จึงหยิบถุงเมล็ดทานตะวันออกมาจากกระเป๋า ยื่นให้ทุกคน "กินไหม?"
ทุกคน: ...
นี่มันการประลองสองกองทัพที่เอาจริงเอาจังนะ กัดเมล็ดทานตะวันไป คุยเล่นไป แถมเดินเล่นในป่าไป แบบนี้ทำให้ภารกิจลาดตระเวนกลายเป็นทริปเที่ยวปิกนิกเนี่ยนะ?