เปิดร้านประเมินสมบัติ หาเงินสักหน่อยเป็นอะไรไป

ตอนที่ 29 ที่มาของหนังคนงาม (1)

6 นาที· 1.4K คำ

จากนั้น ครอบครัวซูก็ทำตามคำแนะนำของเจียงลี่ ช่วยกันพยุงพี่ชายของซูซูขึ้นไปนอนบนเตียง

เจียงลี่กำชับเป็นพิเศษว่า “ในชามแตกใบนั้นมีวิญญาณของเขาอยู่ ก่อนฟ้าสางต้องคว่ำชามไว้บนจุดไป่ฮุ่ยตรงกระหม่อม ห้ามเอาออกเด็ดขาด พอฟ้าสางแล้วค่อยทุบชามทิ้งก็ได้”

พ่อซูบอกว่า “ได้ คืนนี้ผมจะไม่นอน จะคอยกดชามใบนั้นไว้ รับรองว่าไม่หล่นแน่!”

แม่ซูว่า “เพื่อความแน่ใจ ฉันไปหาเทปกาวมาพันไว้สักรอบ!”

ซูซูบอกว่า “ฉันก็ไม่นอน เรามาเฝ้าด้วยกัน!”

เจียงลี่มองภาพอันอบอุ่นตรงหน้า ก็อดนึกถึงชาติกำเนิดของตัวเองไม่ได้ จึงรู้สึกทอดถอนใจขึ้นมา

เรื่องราวบนโลกนี้ช่างแปลกประหลาดจริง ๆ พ่อแม่บางคนยอมทำทุกอย่างเพื่อลูกโดยไม่คำนึงถึงตัวเอง แต่พ่อบางคนกลับละเมิดศีลธรรมและขายทุกสิ่งทุกอย่างได้

“จริงสิ คุณเจียงคะ จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมวิญญาณของพี่ถึงเข้าไปอยู่ในชามได้ แล้วเมื่อกี้ตอนอยู่ที่สี่แยก ทำไมข้างหลังพี่ถึงมีเงาสะท้อนมากมายขนาดนั้นคะ?”

เจียงลี่อธิบายว่า “ถ้าฉันเดาไม่ผิด พี่ชายคุณคงกินข้าวผีที่ใช้เป็นอาหารเซ่นตรงสี่แยกเข้าไป เลยถูกวิญญาณเร่ร่อนจำนวนมากเข้าสิงพร้อมกัน ส่วนวิญญาณของเขาเองก็ถูกเบียดออกมาและติดอยู่ในชามแตกใบนั้น”

“ที่เขากอดชามไว้ไม่ยอมปล่อย เป็นเพราะในจิตใต้สำนึกของร่างกายยังมีสายใยผูกพันกับวิญญาณของตัวเองอยู่ ถ้าชามแตก วิญญาณก็จะหายไปอย่างสิ้นเชิง”

“ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมเขาถึงไปกินข้าวผีตรงสี่แยก พรุ่งนี้พอเขาฟื้นแล้ว พวกคุณถามเขาเองก็แล้วกัน”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป