เปิดร้านประเมินสมบัติ หาเงินสักหน่อยเป็นอะไรไป

ตอนที่ 30 ที่มาของหนังคนงาม (2)

6 นาที· 1.3K คำ

ฟางหงเฉียงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ พอเห็นคนแปลกหน้ามากมายรายล้อมอยู่ ก็สะดุ้งตกใจ

จากนั้นเขาก็เห็นลู่จิ่งหาว ดวงตาพลันเป็นประกาย “ที่รัก ที่นี่ที่ไหนเหรอ”

ลู่จิ่งหาวรีบตวาด “หุบปาก! ห้ามเรียกฉันว่าที่รักอีก ฉันขยะแขยงจะตายอยู่แล้ว!”

ฟางหงเฉียงตาแดงก่ำด้วยความน้อยใจทันที “ทำไมคุณถึงทำกับฉันแบบนี้ ตอนที่คุณตามจีบฉัน คุณไม่ได้เป็นแบบนี้นี่นา”

“เมื่อก่อนคุณเรียกฉันว่าน้องหวาน แถมยังบอกว่ารักฉันจนคลั่ง ยอมทิ้งผู้หญิงทั้งป่าเพื่อฉันด้วย!”

“คำสาบานรักหวานซึ้งพวกนั้นเป็นเรื่องโกหกหมดเลยหรือไง ผู้ชายใจดำอย่างคุณ ทำไมถึงลืมกันได้ง่าย ๆ แบบนี้”

แม้เสียงของเขาจะยังเป็นเสียงผู้หญิงหวานหยดย้อย แต่ลู่จิ่งหาวก็อดรู้สึกคลื่นไส้ไม่ได้

“คุณเจียง รีบลงมือเถอะครับ! ถ้าปล่อยไว้อย่างนี้ ผมทนไม่ไหวจริง ๆ แล้ว!”

“พวกคุณถอยไปก่อน” เจียงลี่เอ่ยเสียงขรึม ก่อนก้าวออกไปข้างหน้าเพียงลำพัง

ลู่สือซวี่รีบเตือน “ระวัง!”

สิ้นเสียง ฟางหงเฉียงก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นเย็นชา แผดเสียงคำรามแล้วพุ่งเข้าใส่เจียงลี่อย่างรวดเร็ว

เห็นดังนั้น ลู่สือซวี่ก็ทำท่าจะพุ่งเข้าไปช่วยทันที

แต่เหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ฟางหงเฉียงยังไม่ทันเข้าใกล้ ก็ถูกพลังที่มองไม่เห็นกระแทกกระเด็นกลับไปอย่างแรง ล้มฟาดพื้นและกระอักเลือดออกมาคำโต

ลู่จิ่งหาวมองจนตาค้าง “เชี่ย คุณเจียงเก่งขนาดนี้เลยเหรอ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป