สวีหลินหยิบเข็มเงินออกมาปักลงบนร่างของสวีเซินสองสามเข็ม ห้ามเลือดให้เขาได้แล้วจึงปล่อยสวีเซิน ก่อนจะประคองเย่ต้าขึ้นมา
“ทั้งที่รู้ว่าคุณตื่นเต้นมากที่ได้เจอฉัน แต่ก็ไม่เห็นต้องกราบเบญจางคประดิษฐ์เป็นพิธีใหญ่โตขนาดนั้นเลยนี่” สวีหลินประคองเย่ต้าขึ้นพลางหยอกล้อ
เย่ต้าหน้าแดงเมื่อถูกพูดเช่นนั้น เขาอ้าปากอยากอธิบาย แต่กลับไม่รู้จะเริ่มตรงไหน ที่จริงพอได้เจอสวีหลิน เขาก็ตื่นเต้นจริง ๆ
ตราบใดที่สวีหลินไม่ใช่คนร้าย การได้เจอสวีหลินก็เหมือนได้เจอผู้ช่วยชีวิต เขากับสวีเซินยังมีหวังรอดแล้ว
สวีหลินใช้เข็มเงินห้ามเลือดให้เย่ต้า จากนั้นก็หยิบน้ำพุวิญญาณออกมาสองขวด ยัดใส่มือทั้งคู่ แล้วกระซิบว่า
“รออยู่ตรงนี้สักครู่นะ ฉันจะไปขับรถมารับ”
“คุณมีรถด้วยเหรอ?” เย่ต้าถามอย่างตกใจ เขาไม่อยากเชื่อเลยว่ามาทำภารกิจเหมือนกันแท้ ๆ แต่พวกเขาวิ่งจนขาแทบขาด ส่วนสวีหลินกลับขับรถฉิวไปได้
ความแตกต่างระหว่างคนเรามันจะมากเกินไปแล้วหรือเปล่า
“ฉันมีรถแล้วคุณแปลกใจมากเหรอ?” สวีหลินกลอกตา ในใจคิดว่า ฉันมีรถอยู่ทั่วโลก คุณอิจฉาไปก็ไม่มีทางมีเหมือนฉันหรอก
ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้ในสเปซของเธอมีรถจอดอยู่หลายคันล่ะ สวีหลินเดินไปที่ไหน รถก็ไปโผล่ที่นั่นได้
สวีหลินเลี้ยวไปทางหนึ่ง เดินเร็ว ๆ ไม่กี่ก้าวแล้วใช้วิชาบังตาเมาใจ นำรถยนต์ออกมาจากสเปซ เปลี่ยนป้ายทะเบียนให้เป็นป้ายของเกาะอังกฤษ แล้วจึงขับออกไป
ไม่นานนัก สวีหลินก็ขับรถมาจอดตรงหน้าเย่ต้าและสวีเซิน พร้อมส่งสัญญาณให้ทั้งคู่รีบขึ้นรถ
สภาพมอมแมมของพวกเขาสองคนแบบนี้ ไม่แน่ว่าศัตรูอาจกำลังค้นหาอยู่แถวนี้ก็ได้