“คุณสือ ผมขอแนะนำให้คุณรู้จักประมาณตนหน่อย ไม่อย่างนั้นวันครบรอบปีหน้าของวันนี้จะเป็นวันตายของคุณ”
ชายผิวขาวแกว่งหนังสือคำสัญญาในมือ “ไม่ว่าคุณจะเซ็นหรือไม่เซ็น คุณก็ไม่มีทางออกจากอเมริกาไปได้ ไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรือวิญญาณของคุณ อย่าคิดว่าจะหนีไปได้”
“อย่างนั้นหรือ?” สวีหลินผลักประตูเข้ามา ปิดประตูลงท่ามกลางสายตางุนงงของชายผิวขาว ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปหาเขาอย่างรวดเร็วแล้วชี้หน้าด่า
“ไอ้โง่ ความสามารถในการทำงานของคุณไร้ประโยชน์พอ ๆ กับความสามารถบนเตียงเลยนะ ทำให้ฉันผิดหวังจริง ๆ”
ด่าเสร็จ สวีหลินก็แย่งกระดาษในมือชายผิวขาวมาอ่านอย่างรวดเร็ว นี่คือหนังสือคำสัญญาฉบับหนึ่ง
ผู้ให้คำสัญญาระบุว่าตนสมัครใจเข้าร่วมกับอเมริกา และยินดีอุทิศกำลังทั้งหมดให้กับงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของอเมริกา
แน่นอนว่าในหนังสือคำสัญญายังระบุสวัสดิการที่ผู้ให้คำสัญญาจะได้รับด้วย บอกเลยว่าสวัสดิการเหล่านี้ชวนให้ใจหวั่นไหวจริง ๆ
อย่างแรก บ้าน รถ ธนบัตร และสิ่งอำนวยความสะดวกมาตรฐานต่าง ๆ มีครบ ต่อมาก็คือสถานะทางสังคมของผู้ให้คำสัญญา
ยิ่งไปกว่านั้น หากผู้ให้คำสัญญาสร้างผลงานโดดเด่น ก็จะได้รับรางวัลพิเศษเพิ่มเติม รวมถึงของชิ้นใหญ่ ๆ อย่างเกาะส่วนตัวด้วย
มีหนังสือคำสัญญาสวยหรูขนาดนี้ คนส่วนใหญ่คงไม่สงสัยว่ามันเป็นของจริงหรือไม่ เพราะผลประโยชน์ที่ระบุไว้ช่างเย้ายวนเหลือเกิน
“มีอาเค อย่ารังแกกันให้มากเกินไป นี่เป็นเขตที่ฉันรับผิดชอบ”
ชายผิวขาวชี้หน้าสวีหลินอย่างเดือดดาล ตะโกนลั่นจนใบหน้าบิดเบี้ยว