หลังพบกับเย่ต้าและสวีเซินแล้ว สวีหลินก็ออกจากเกาะอังกฤษในคืนนั้น มุ่งหน้าตรงไปยังอเมริกา
เธออยากเห็นว่าดินแดนแห่งเสรีภาพเสรีแค่ไหน อากาศที่นั่นเป็นของใหม่จริงหรือไม่ พระจันทร์กลมกว่าที่อื่นจริงหรือเปล่า
สวีหลินเดินทางมายังอเมริกาด้วยความคาดหวังอันงดงาม ทว่าเพิ่งมาถึงแผ่นดินอเมริกา เธอก็ได้รับบทเรียนทันที
เสรีภาพนั้นเสรีจริง ๆ คนสองกลุ่มหอบปืนกราดยิงใส่กัน กระสุนราวกับไม่ต้องเสียเงินซื้อ
หลังเสียงปืนรัวเงียบลง ศพก็นอนเกลื่อนเต็มพื้น ฝ่ายที่ชนะส่งเสียงโห่ร้องพลางกรูกันเข้าไปค้นศพ
ไม่นานฝ่ายที่ชนะก็หอบของที่ยึดได้จากศัตรูเดินจากไป ส่วนฝ่ายที่ล้มลงก็จงล้มลงไปตลอดกาลเถอะ
พวกเขาถึงกับไม่ยอมลงมือฝังศพด้วยซ้ำ
สวีหลินอดอุทานไม่ได้ว่าได้เปิดหูเปิดตาจริง ๆ
สวีหลินอยู่ในอเมริกาสิบวัน ตลอดสิบวันนี้เธอทำอะไรหลายอย่าง อย่างแรกคือจัดการเรื่องทะเบียนบ้านให้ถูกกฎหมาย
แน่นอนว่าทะเบียนบ้านนี้ไม่ได้ทำในชื่อจริงของสวีหลิน
เมื่อมีทะเบียนบ้านแล้ว ก็ต้องตั้งบริษัทเปลือกขึ้นมาสักแห่ง สวีหลินใช้บริษัทนี้จัดซื้ออุปกรณ์ไว้ไม่น้อย
มีทั้งเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย และอุปกรณ์สำหรับสายการผลิต อย่างสายการผลิตเครื่องดื่มกับสายการผลิตแปรรูปอาหาร
แถมของที่ซื้อยังเป็นอุปกรณ์ใหม่ทั้งหมด อุปกรณ์ที่ถูกปลดระวางพวกนั้นสวีหลินไม่สนใจ แต่ถึงเธอไม่สน ก็มีคนสนใจ
ตอนซื้ออุปกรณ์ สวีหลินก็พบกับพนักงานจัดซื้อที่ประเทศหลงกั๋วส่งมา พวกเขายอมจ่ายราคาแพงเพื่อซื้อของที่ถูกปลดระวาง
ถึงอย่างนั้นก็ยังต้องยิ้มประจบเอาใจเพื่อซื้อ หากทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจขึ้นมา เขาก็ไม่ขายให้