เมื่อเห็นสวีหลินเปิดฉากโจมตีเต็มกำลัง มัคคุเทศก์ที่คอยดูแลเธอก็แอบเช็ดเหงื่อเย็น ๆ ก่อนจะเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองเพิ่งรอดจากประตูแดนผีมาอย่างหวุดหวิด
ปากของสาวน้อยคนนี้ไม่ใช่ปากแล้ว นั่นมันกระบอกฉีดน้ำขนาดยักษ์ชัด ๆ
แถมยังฉีดเก่ง ฉีดเป็น ฉีดจนนักท่องเที่ยวจากประเทศเกาะกับแดนหนูเล็กมีแต่บากะกับซีปา
แต่ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นบากะหรือซีปา ก็ต้องยอมรับว่าเธอพูดมีเหตุผลอยู่ไม่น้อย
พวกเขาพากันโวยวายว่าเครื่องทองสัมฤทธิ์เป็นของพวกตน แต่พอให้เล่าประวัติศาสตร์ยุคเซี่ยชางจริง ๆ กลับพูดไม่ออกสักคำ
ต่างจากสวีหลินที่พูดอย่างมีเหตุมีผล ทั้งยังมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ยืนยัน
เพราะฉะนั้นพวกเขาถูกเธอฉีดใส่ก็สมควรแล้ว
พอเห็นสวีหลินเริ่มฉีดใส่ พวกมัคคุเทศก์ก็ส่งสายตาถามกันว่าแม่สาวคนนี้เป็นใครกัน ปากนิดเดียวทำไมถึงพูดเก่งขนาดนี้
สวีหลินใช้กำลังของตัวคนเดียวเปิดศึกกับนักท่องเที่ยวจากประเทศเกาะและแดนหนูเล็ก ฉีดจนพวกเขาอับอายขายหน้า ฉีดจนพวกเขาโกรธแค้นเพราะความอับอาย
ฉีดจนพวกเขาร้องโวยวายว่าจะจัดการสวีหลินให้ดู
สวีหลินตอบกลับด้วยท่าทางเป็นมิตรระดับนานาชาติ ชูนิ้วกลางขึ้นสูงลิ่ว
หลังจากทำให้นักท่องเที่ยวจากทั้งสองประเทศโกรธจนแทบกระอักเลือด สวีหลินถึงยอมเดินจากไปอย่างสบายอารมณ์ตามคำเกลี้ยกล่อมของเหล่ามัคคุเทศก์ ทิ้งบากะกับซีปาไว้เกลื่อนพื้น
พอเดินออกจากพิพิธภัณฑ์ สวีหลินก็อารมณ์ดีสุด ๆ พิพิธภัณฑ์ทั้งใหญ่โต แถมยังมีสมบัติมากมาย อีกไม่กี่วันทั้งหมดก็จะเป็นของเธอ แค่คิดก็ดีใจแล้ว
สวีหลินขี่จักรยานวนเล่นอยู่แถวพิพิธภัณฑ์ ชมวิวไปพลางดูเส้นทางไปพลาง ได้ประโยชน์ทั้งสองอย่าง
