จุดศูนย์กลางดูราวกับเป็นเวทีประลองที่จัดเตรียมไว้ให้ผู้เล่นโดยเฉพาะ
นี่ไม่ใช่ลางดีเลย โดยเฉพาะสำหรับผู้เล่นอ่อนแออย่างพวกเธอสองคนที่แทบไม่มีแรงแม้แต่จะฆ่าไก่ เมื่อไม่มีต้นไม้ ก็เท่ากับไม่มีที่กำบัง
การเดินอยู่ตรงนั้นทำให้เผยร่องรอยได้ง่ายมาก
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เล่นบริเวณจุดศูนย์กลางยังอยู่ใกล้กันมาก หากพวกเธอเดินต่อไป ไม่ว่าจะเจอคนหรือ “หนู” ที่ว่า ก็ไม่มีทางหลบเลี่ยงได้
ขณะที่กู้เยว่กำลังลังเลว่าจะเดินหน้าต่อหรือไม่ เสียงฝีเท้าเร่งร้อนก็ดังมาจากด้านหลัง
กู้เยว่สะดุ้งในใจ หันกลับไปฉับพลัน แล้วเห็นชายร่างค่อนข้างอ้วนคนหนึ่งวิ่งตรงเข้ามาหาพวกเธอ ในมือเขายังอุ้มหินก้อนใหญ่เท่าชามไว้ด้วย
เมื่อเห็นสถานการณ์ตรงหน้าอย่างชัดเจน กู้เยว่ก็รีบหลบไปด้านข้าง
ดูเหมือนชายคนนั้นเองก็ไม่แน่ใจว่าใครคือเป้าหมาย พอกู้เยว่หลบ เขาก็หันไปเล่นงานหมายเลขสองแทน ยกหินขึ้นฟาดใส่ใบหน้าของอีกฝ่าย
หมายเลขสองรีบเบี่ยงตัวหลบ แต่หัวไหล่ก็ยังถูกฟาดเข้าอย่างแรง
หมายเลขสองครางอู้อี้ด้วยความเจ็บปวด ยังไม่ทันได้ตรวจดูอาการ ชายคนนั้นก็ยกมือปรับทิศทาง เตรียมฟาดซ้ำอีกครั้ง
หมายเลขสองเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว ตั้งตัวไม่ทันแม้แต่น้อย จึงได้แต่ยกแขนขึ้นรับแรงฟาดของชายคนนั้น
กู้เยว่ฉวยจังหวะเหมาะ พุ่งเข้าไปสองก้าวแล้วเตะข้อพับเข่าของชายคนนั้นจนล้มลงกับพื้นอย่างแรง หินในมือเขากระเด็นหลุดออกไปด้วย