ตอนที่ 55 การวางแผน
งูสี่ขาตัวหนึ่งบิดตัวเลื้อยขึ้นมาถึงหน้าอกผม
ห่างกันไม่ถึงยี่สิบเซนติเมตร จมูกผมได้กลิ่นคาวเหม็นจากตัวสัตว์ร้ายตัวนี้อย่างชัดเจน
ผมสะบัดตัวแรง ๆ หวังจะสลัดงูสี่ขาพวกนี้ให้หลุดลงไป แต่ก็ไม่มีประโยชน์ ไม่เพียงสลัดงูสี่ขาบนตัวไม่หลุดเท่านั้น กลับกลายเป็นว่าผมสะบัดกล่องกาอู๋เครื่องรางที่ห้อยคออยู่ฟาดใส่หน้าตัวเอง
กล่องกาอู๋ใบเล็กทำจากโลหะ ฟาดใส่หน้าแบบนี้เจ็บไม่น้อย
กล่องกาอู๋ร่วงกระแทกพื้นจนเปิดผาง
ในกล่องมีกระดาษสีเหลืองม้วนเป็นก้อนอยู่หนึ่งก้อน นับตั้งแต่เหยาอวี้เหมินส่งของสิ่งนี้ให้ผม ผมก็พกติดตัวมาตลอด บนกระดาษมีร่องรอยตัวหนังสือเลือนรางปรากฏอยู่
ผมใช้ฟันกัดมุมกระดาษไว้ แล้วสะบัดไปมาแรง ๆ
ไม่นาน กระดาษสีเหลืองก้อนนั้นก็ถูกผมกัดจนเปิดออก ผงสีเหลืองอ่อนจำนวนหนึ่งไหลออกมาจากข้างใน
พูดไปก็แปลก ผงสีเหลืองที่ห่ออยู่ในกระดาษไม่มีสีไม่มีกลิ่น แต่งูสี่ขาสองสามตัวที่เลื้อยอยู่บนตัวผมพอได้กลิ่นผงสีเหลืองเข้า ก็ถอยหนีอย่างรวดเร็วราวกับงูเจอแบ่งเหลือง
ไม่ถึงสองนาที บนตัวผมก็สะอาดหมดจด ไม่มีงูสี่ขาเหลืออยู่สักตัว
ผมก้มลงมอง เห็นบนกระดาษสีเหลืองยังมีตัวหนังสือเล็ก ๆ เขียนอยู่สองบรรทัด ตอนแรกมองไม่ชัด ผมใช้ฟันกัดไว้แล้วสะบัดไปมา ปรับมุมจนพอดี ถึงได้เห็นข้อความชัดเจน
บนกระดาษสีเหลืองเขียนด้วยพู่กันขนแดงว่า “ความเป็นความตายมีชะตากำหนด ความมั่งคั่งขึ้นอยู่กับฟ้า ในที่มืดระวังคนพาล ในที่สว่างระวังแมลงร้าย วังใต้พิภพคือยมโลก ระวังให้ดี ระวังให้ดี”
หลังอ่านจบ หัวใจผมพลันปั่นป่วนราวกับถูกคลื่นยักษ์ซัดถาโถม!