บันทึกคำสารภาพจากโจรขุดสุสาน

ตอนที่ 36 สวนลับ

6 นาที· 1.3K คำ

บทที่ 36 สวนลับ

พี่แดงกับเฉินเจี้ยนเชิงต่างก็อายุสามสิบสี่สิบกันแล้ว จะทะเลาะก็ทะเลาะกันทันที ถ้าคนนอกมาเห็นเข้า คงบอกว่าคนสองคนนี้ไม่มีมารยาท

ผมไม่คิดอย่างนั้น

พวกเขาล้วนเป็นคนในวงการโจรปล้นศพ เป็นคนในยุทธภพ ผ่านผู้คนมาหลายประเภท ทั้งสามศาสนาเก้าสำนัก บนตัวต่างก็มีกลิ่นอายอันธพาลของคนชั้นล่างติดอยู่ นิสัยแบบนี้เปลี่ยนได้ยาก

ผมอธิบายซ้ำแล้วซ้ำเล่า พี่แดงถึงเข้าใจ

“หึ...” พี่แดงหัวเราะเยาะเสียงเย็น “ฉันว่าแล้ว ทำไมถึงเอาแต่เลียนแบบคำพูดคนอื่น ที่แท้ก็เป็นไอ้ทึ่มนี่เอง ช่างเถอะ ไม่ถือสาไอ้ทึ่มสายใต้ก็แล้วกัน”

“แบบนี้สิถึงจะถูก” จากนั้นผมชี้ไปยังฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำแล้วถามว่า “พี่แดงคิดว่าเราจะข้ามไปยังไงครับ?”

“หือ?” เธอขมวดคิ้ว “ข้ามไปทำไม หรือว่าแกเชื่อที่ไอ้ทึ่มนี่พูดจริง ๆ?”

ผมคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า “พี่แดงไม่ทันสังเกตเหรอครับ ฟืนแห้งพวกนั้นมาจากไหน? ผมคิดว่าที่เขาพูดอาจเป็นเรื่องจริง ที่นี่อาจซ่อนความลับอื่นเอาไว้”

เฉินเจี้ยนเชิงยังคงทำท่าเหม่อลอย แถมยังเลียนแบบคำพูดของพวกเราอยู่

ไฝหนึ่งเม็ดหันไปมองเขา กัดฟันแล้วพูดว่า “เอาละ อวิ๋นเฟิง แกเชื่อเขา ฉันก็เชื่อแก งั้นเราว่ายข้ามไปดูกัน ว่าข้างในจะมีอะไรซ่อนอยู่อีกไหม”

“อวิ๋นเฟิง แกว่ายน้ำไม่เก่งใช่ไหม?” เธอถามผม

“อืม... ไม่ใช่แค่ไม่เก่งครับ ผมว่ายท่าหมาน้ำยังไม่เป็นเลย” ผมตอบหน้าจ๋อย

เธอพูดอย่างจนใจว่า “ไม่ใช่ว่าฉันจะว่าแกนะ อวิ๋นเฟิง ถ้าเราหาเหล่าซานกับพวกเจอ แล้วออกไปได้ แกต้องฝึกว่ายน้ำบ้าง ทำงานสายนี้ ถ้าว่ายน้ำไม่เป็น สักวันต้องเจอเรื่องใหญ่แน่”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป