ตอนที่ 29 ภาพวาดฝาผนัง
ค้อนหัวแหลมเริ่มทำงาน พี่น้องตระกูลซุนผลัดกันลงมือไม่หยุด หินสีเขียวไม่ได้แข็งมากอย่างที่คิด เดิมบอกว่าต้องใช้เวลาทั้งวัน แต่พวกเราช่วยกันเร่งมือ ใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็เสร็จ
หลังเจาะร่องรูปจมูกวัวเสร็จ ก็ทำตามวิธีเดิม สอดเข็มโค้งแล้วคล้องเชือก
“พอผมนับถึงหนึ่งก็ออกแรงเต็มที่ ของชิ้นนี้เล็กลงมาก น่าจะทำสำเร็จได้ในครั้งเดียว” ซุนสามเป็นคนคว้าเชือกขึ้นมาก่อน พวกเราสามคนก็รีบคว้าเชือกตาม
เขาสูดหายใจลึกแล้วกดเสียงให้ต่ำมาก
“สาม... สอง”
“หนึ่ง!”
เชือกตึงขึ้นทันที ทิศทางที่พวกเราออกแรงคือทางซ้าย
เสียง “ครืน!” ดังสนั่น หินค้ำประตูอัตโนมัติด้านในล้มลง
ซุนสามคาดการณ์ไม่ผิด หลังจากได้ประสบการณ์จากครั้งแรก คราวนี้พวกเราหาวิธีที่ถูกต้องเจอและทำสำเร็จในครั้งเดียว
เพื่อความปลอดภัย ซุนสามจุดเทียนขาวหนึ่งเล่มไว้ตรงช่องประตู เพื่อทดสอบปริมาณออกซิเจนในพื้นที่ด้านใน
เทียนตั้งอยู่บนพื้น เปลวไฟวูบไหวสว่างบ้างริบหรี่บ้าง ทั้งที่ไม่รู้สึกว่ามีลม แต่เปลวเทียนกลับเอนเอียงไปด้านหนึ่ง
“ไม่มีปัญหาใช่ไหม พี่สาม” ผมถามเสียงเบา
เขาโบกมือ ส่งสัญญาณให้สังเกตต่ออีกสองนาที
ผ่านไปหลายนาที เทียนยังไหม้เหมือนเดิม ไม่ได้หรี่เล็กลงกะทันหัน แสดงว่าปริมาณออกซิเจนด้านในยังค่อนข้างคงที่
“ระวังเท้าด้วย” เขากำชับคำหนึ่ง พวกเราช่วยกันผลักประตูหินบานที่สองให้เปิดออก
อุณหภูมิด้านในประตูบานที่สองต่ำมาก พอก้าวเข้าไปก็รู้สึกได้ทันที ถึงทุกคนจะสวมเสื้อผ้าหนา แต่ก็ยังรู้สึกหนาว ลมหายใจที่พ่นออกมากลายเป็นไอขาวอย่างเห็นได้ชัด