ตอนที่ 50 หอยมือช้าง
นอกจากบางพื้นที่ในส่านซีที่ยังใช้ทำเหมืองอยู่ ตอนนี้ชนวนระเบิดขนาด 9.5 แทบถูกห้ามใช้แล้ว เพราะมีขนาดเล็กแต่แรงทำลายสูง ทั้งยังไม่ค่อยปลอดภัยและเสถียร อาจก่อภัยต่อสังคมได้ จึงห้ามผลิตและใช้งาน ส่วนของที่มีอยู่ก็แทบทั้งหมดถูกรวบรวมส่งคืนไปทำลายแล้ว
กลัวว่าแรงระเบิดจะมากเกินไปจนทำให้วังใต้ดินถล่มลงมา พวกเราปรึกษากันแล้วจึงตัดสินใจลองใช้เพียงแท่งเดียวก่อน
ยึดชนวนระเบิดไว้ที่มุมกำแพง ลากสายชนวนออกมา พี่ใหญ่คนเดียวอยู่จุดเดิมเพื่อจุดไฟ ส่วนพวกเราที่เหลือถอยออกไปไกลกว่าห้าสิบเมตรเพื่อความปลอดภัย
สายชนวนยาวไม่ถึงสามสิบเซนติเมตร พี่ใหญ่ต้องรีบวิ่งทันทีที่จุดไฟติด ถ้าวิ่งช้าหรือล้มขึ้นมา คงไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ ถึงตอนนั้นระเบิดจนแขนขาขาดไปข้างหนึ่งยังถือว่าโชคดีแล้ว
ไม้จุดไฟสมัยเก่าไม่มีอุปกรณ์กันลม ฉันดูออกว่าเขาประหม่ามาก ต้องลองจุดอยู่หลายครั้งกว่าจะติด
ทันทีที่จุดสายชนวนติด พี่ใหญ่ก็วิ่งสุดชีวิตมาทางพวกเรา
สายชนวนสั้น ๆ มอดหมดลงในพริบตา
“ตูมสนั่น!”
ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย เศษหินปลิวว่อน พื้นดินสั่นสะเทือน ชนวนระเบิดไม่ได้ด้าน แรงระเบิดมหาศาลจนแก้วหูสั่นปวดไปหมด
พอควันจางลงเล็กน้อย พวกเราก็รีบวิ่งเข้าไปดู
กำแพงหินเคมไม่ได้ระเบิดพังลงมาทั้งแนวอย่างที่คาดไว้ แรงระเบิดของชนวนทำให้กำแพงดินสีเหลืองคล้ำแตกร้าวเป็นเส้นเล็ก ๆ ในรัศมีหนึ่งเมตร ส่วนบริเวณอื่นยังคงสมบูรณ์เหมือนเดิม
“นี่มันชนวนระเบิดขนาด 9.5 นะโว้ย! ให้ตายสิ รู้ว่าแข็ง แต่ไม่คิดว่าจะแข็งขนาดนี้! ถ้าใช้มือขุด คงขุดกันจนชาติหน้าก็ยังไม่ทะลุ!” ภาพตรงหน้าทำให้พี่ใหญ่อ้าปากค้าง