บันทึกคำสารภาพจากโจรขุดสุสาน

ตอนที่ 19 ด้วง

6 นาที· 1.3K คำ

ตอนที่ 19 ด้วง

การขุดสุสานไม่ใช่เรื่องเล่นของเด็ก ๆ เรื่องนี้ต้องอาศัยการพิสูจน์อย่างมีเหตุผล ไม่ใช่เหมือนในโทรทัศน์ที่ศพลุกขึ้นมาอาละวาด ผีดิบกระโดดกันเต็มพื้น หรือมีตัวด้วงศพไต่ไปทั่ว

ผ่านไปหลายพันปี กระดูกส่วนใหญ่ก็คงผุพังจนกลายเป็นผง

ขณะเดินลงไปตามทางที่การรดกระหม่อมนำลงมา หญิงอวี้ขยับไฟคาดหัวไปมา เธอกำลังสังเกตรายละเอียดบางอย่างที่พวกเราอาจมองข้าม

ถึงว่าใคร ๆ ในวงการขุดสุสานถึงพูดกันว่าเหยาซือเหย่เก่งกาจ แค่ดูเหยาอวี้เหมินผู้หญิงคนนี้ก็รู้แล้วว่าไม่ธรรมดา พอเดินไปถึงสุดทางเดินสุสาน เธอมองกำแพงหินอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็พบปัญหาอีกอย่าง

“พวกคุณดูนี่สิ ดูตรงนี้” เธอย่อตัวลงตรงมุมตะวันตกเฉียงเหนือของกำแพงหิน ก่อนจะหันมาเรียกพวกเรา

“อวี้เหมิน นี่เป็นร่องรอยตัวอักษรหรือ?” เหยาเหวินเช่อที่ก่อนหน้านี้พูดน้อยเอ่ยขึ้น

ฉันย่อตัวลงไปดูด้วยความสงสัย

ตรงจุดที่หญิงอวี้ชี้ มีผิวหินบางส่วนหลุดลอกออกไป หลังน้ำขังในหลุมลดลง ดินโคลนตรงมุมกำแพงก็แห้งไป ฉันมองเห็นเลือนรางเหมือนมีร่องรอยตัวอักษร

เธอหยิบขวดน้ำออกจากกระเป๋า แล้วเทลงบนกำแพงเล็กน้อย

กำแพงหินดูดซับน้ำอย่างรวดเร็ว เธอใช้มือถูไปมา ร่องรอยตัวอักษรที่สลักด้วยมีดก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น

“นี่...นี่มันอักษรโบราณโลหะ...ซีพเจ้าหนอน!” ซุนพี่ใหญ่เห็นตัวอักษรชัดเจนแล้วก็ร้องออกมาด้วยความตกใจ

หญิงอวี้ขมวดคิ้วแน่น “สุสานนี่แปลกจริง ๆ เท่าที่ฉันรู้ อักษรชนิดนี้เลิกใช้ตั้งแต่ปลายราชวงศ์ซางแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมถึงยังมีคนใช้ในยุคซีโจวอีก?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป