บันทึกคำสารภาพจากโจรขุดสุสาน

ตอนที่ 31 ลูกทรงกลม

6 นาที· 1.5K คำ

ตอนที่ 31 ลูกทรงกลม

หลังจากหมดสติไป ผมก็ไม่รู้เวลาอีกเลย ผมตื่นขึ้นมาเพราะความหนาว

แผ่นหลังปวดระบมชาไปหมด แค่หายใจก็เจ็บหน้าอก ไม่รู้ว่าซี่โครงหักหรือเปล่า

“ตื่นแล้วสินะ”

ผมนอนอยู่บนพื้น หันหน้าไปมอง ไฝหนึ่งเม็ดกำลังจัดผมที่เปียกโชกของตัวเอง เสื้อผ้าของเธอเปียกไม่ต่างจากผม

เสียงน้ำไหลดังอยู่ข้างหู ผมฝืนทนความเจ็บแปลบที่หน้าอกแล้วถามว่า “พี่...พี่แดง เรารอดมาได้แล้วใช่ไหม”

“ใช่ พวกเราสองคนดวงแข็งจริง ๆ” เธอไม่มีอารมณ์จะล้อเล่นกับผม

ผมดิ้นรนลุกขึ้นจากพื้น พอขยับก็ทำให้เจ็บซี่โครงขึ้นมา

“ค่อย ๆ ขยับ ฉันดูแผลแกแล้ว ซี่โครงไม่หัก แค่เคล็ด” ไฝหนึ่งเม็ดช่วยพยุงผมลุกขึ้น

ตอนนี้พอมีเวลาว่าง ผมจึงมองสำรวจไปรอบ ๆ

เบื้องหน้าของเราสองคนคือแม่น้ำใต้ดินสายหนึ่ง ตำแหน่งที่ผมกับไฝหนึ่งเม็ดยืนอยู่พอจะเรียกว่าริมฝั่งได้ พื้นที่แคบมาก กว้างไม่ถึงสองเมตร

เป้ที่ผมสะพายมาหายไปแล้ว คงตกลงไปในแม่น้ำใต้ดินและถูกกระแสน้ำพัดไป โชคดีที่เป้ของไฝหนึ่งเม็ดยังอยู่ ในนั้นมีบิสกิตไว้ประทังความหิวกับอุปกรณ์ฉุกเฉินอยู่บ้าง

ผมพิงก้อนหินแล้วมองเธอ “พี่แดง ขอบคุณที่ช่วยชีวิตผมไว้ ผมว่ายน้ำไม่เป็น ถ้าไม่ได้พี่ช่วย ผมคงจมน้ำตายไปแล้ว”

ไฝหนึ่งเม็ดไม่สนใจใครรอบข้าง เธอเริ่มถอดเสื้อผ้าของตัวเองตามลำพัง

ผมรีบก้มหน้าลง

เสียงเธอดังขึ้นว่า “ที่นี่ไม่มีอะไรให้เผา ก่อไฟไม่ได้ ยังไม่ต้องขอบคุณ รีบถอดเสื้อผ้าออกมาบิดน้ำซะ ไม่อย่างนั้นร่างกายจะสูญเสียความร้อน”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป