“พี่สาม พี่หาทางจัดการผู้หญิงสารเลวนั่นหน่อยได้ไหม?” หานเหมยลี่เห็นเขาไม่ตอบ จึงคว้าแขนเขาไว้พลางพูดว่า “ถ้าคราวนี้ปล่อยผ่านไปแบบนี้ ต่อไปหล่อนต้องยิ่งกำเริบเสิบสาน ไม่เห็นคนในบ้านเราอยู่ในสายตาแน่”
ในใจหานเหมยลี่ พี่สามเป็นคนฉลาดที่สุดในบ้าน ไม่เพียงสอบเข้าโรงเรียนมัธยมได้ แต่ยังหาแฟนในเมืองได้อีก ได้ยินว่าพ่อของพี่สะใภ้สามก็เป็นหัวหน้าเล็ก ๆ ในโรงงานด้วย
หานเจิ้นหมินดึงแขนตัวเองออกอย่างไม่สบอารมณ์ “เธอพักอยู่ตรงนี้ไปก่อนนะ ฉันจะไปถามแม่กับพี่รองว่าเรื่องมันเป็นมายังไงกันแน่”
หานเหมยลี่เบะปาก แล้วเดินตามเขาไปที่ไร่ด้วย
หานเป่ากั๋วกับหยางหลานฮวาเห็นลูกชายคนที่สามกลับมา ต่างก็ดีใจมาก
หยางหลานฮวาดึงลูกชายคนเล็กที่เธอภาคภูมิใจนักหนาเข้ามาถามไถ่สารพัด “เจิ้นหมิน แม่เห็นเธอกลับมาคราวนี้ผอมลงอีกแล้ว ที่โรงเรียนกินไม่อิ่มหรือเปล่า? คืนนี้แม่จะทำแผ่นแป้งไข่ให้กินนะ”
จางเชียนอวิ๋นเบะปาก แล้วกระซิบกับหานเจิ้นฮวาว่า “แม่ดีกับน้องสามจริง ๆ ของดี ๆ ในบ้านก็เอาให้เขาก่อนตลอด พี่ทำงานในไร่ทั้งวันทั้งคืน ยังไม่เห็นแม่ทำแผ่นแป้งไข่ให้กินบ้างเลย”
หานเจิ้นฮวาเหลือบมองเธอ แต่ไม่ได้พูดอะไร
แม่ก็รักเขาอยู่หรอก แต่เทียบกับน้องสามแล้วไม่ได้เลย
ถึงเขาจะชินมาตั้งแต่เด็กแล้ว แต่พอได้ยินภรรยาพูดแบบนี้ ในใจก็ยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง
เขามองพ่อแม่กับน้องสามแวบหนึ่ง ก่อนก้มหน้าทำงานต่อ
จางเชียนอวิ๋นแอบหัวเราะในใจ ดูท่าผู้ชายของเธอก็ไม่ได้ไร้อารมณ์ความรู้สึกไปเสียทีเดียว