อาวุธไร้สิ้นสุด

ตอนที่ 88 อาวุธไร้สิ้นสุด

17 นาที· 3.9K คำ

หลังจากเดินผ่านตรอกยาวเสิ่นอี้ก็มาถึงถนนสายหนึ่ง

โรงแรมแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลยังเปิดให้บริการ การต่อสู้ที่เกิดขึ้นบนถนนอีกสายดูเหมือนจะไม่ได้ส่งผลกระทบต่อพวกเขามากนัก

เสิ่นอี้เร่งฝีเท้าข้ามถนนไปถึงหน้าโรงแรม

ขณะกำลังจะเข้าโรงแรม เขาหันกลับไปมองแวบหนึ่ง เห็นมนุษย์กลายพันธุ์สิบกว่าคนกรูกันออกมาจากตรอก

พวกเขาซ่อนปืนไว้ใต้เสื้อโค้ต แล้วตามเสิ่นอี้มา ส่วนบนดาดฟ้าอาคารไกลออกไป สตอร์มกับพวกยืนจ้องเสิ่นอี้เขม็ง

เสิ่นอี้หันกลับเข้าไปในโรงแรม

เขาเดินผ่านโถงรับรองอย่างรวดเร็ว ตรงไปยังลิฟต์ แล้วกดปุ่มไปชั้นบนสุด

แขกคนหนึ่งกำลังจะเข้าไป แต่เสิ่นอี้ปฏิเสธอย่างสุภาพ “ขอโทษครับคุณผู้ชาย ลิฟต์ตัวนี้ขัดข้อง ต้องซ่อมก่อนครับ”

ประตูลิฟต์ค่อย ๆ ปิดลง

มนุษย์กลายพันธุ์คนหนึ่งเข้ามาในโรงแรมพอดี เขาเห็นเงาของเสิ่นอี้หายไปพร้อมกับประตูลิฟต์ที่ปิดลงจากระยะไกล จึงหันไปตะโกน “เขาขึ้นลิฟต์ไปแล้ว!”

มนุษย์กลายพันธุ์อีกคนเหลือบมองไฟบอกชั้นบนลิฟต์ แล้วรีบพูดว่า “เขาไปชั้นสี่!”

มนุษย์กลายพันธุ์ที่ตามเข้ามาทีละคน คนที่นำหน้าคือหนึ่งในชายหญิงสี่คนที่เคยติดตามแม็กนีโต

ชายคนนั้นกดเสียงต่ำ “ล้อมโรงแรมไว้ อย่าให้มันหนีไปได้! พวกนายสองสามคนไปเฝ้าทางหนีไฟ ส่วนพวกนายไปดักที่ชั้นสี่ก่อน จำไว้ ถ้ายังไม่เห็นตัวมัน ห้ามใช้ปืนส่งเดช”

ยามรักษาความปลอดภัยของโรงแรมสองคนเห็นกลุ่มคนจำนวนมากบุกเข้ามาอย่างดุดัน จึงกำลังจะเข้าไปถาม แต่มีมนุษย์กลายพันธุ์คนหนึ่งบีบคอคนหนึ่งไว้แล้วพูดว่า “เฮ้ ไอ้หนู อย่าหาเรื่องใส่ตัว ตอนนี้เป็นช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวาน!”

ทุกคนในโรงแรมต่างพากันเงียบเสียงโดยไม่ต้องบอก

มนุษย์กลายพันธุ์เจ็ดแปดคนวิ่งขึ้นบันไดอย่างรวดเร็ว

พวกเขาเคลื่อนไหวเร็วมาก อีกทั้งไม่ได้วิ่งแบบคนทั่วไป แต่กระโจนขึ้นไปเหมือนลิง ทุกครั้งที่กระโดดก็ข้ามไปได้เกือบทั้งชั้น

บางคนใช้ทั้งมือและเท้าวิ่งไปบนผนัง เดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลง ส่วนบางคนวิ่งไปตามราวจับ ราวกับกำลังไถลไปบนราว เพียงครู่เดียวก็ไปถึงทางออกลิฟต์ชั้นบนสุด

คนเจ็ดแปดคนยกปืนเล็งไปที่ลิฟต์พร้อมกัน

เมื่อลิฟต์ขึ้นมาถึงชั้นสี่ ประตูก็ค่อย ๆ เปิดออก

ว่างเปล่า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป