เพื่อรับมือกับแม็กนีโต เสิ่นอี้เรียกได้ว่าครุ่นคิดจนแทบสมองแตก
จุดที่แม็กนีโตแข็งแกร่งและน่ากลัวที่สุด คือความสามารถในการปลดอาวุธของนักผจญภัยทุกคน
สำหรับนักผจญภัยแล้ว นี่เป็นเรื่องร้ายแรงถึงชีวิต
ไม่ว่าจะเป็นปืนเพลิงวิญญาณกับสัมผัสแวมไพร์ของเสิ่นอี้ ขวานระดับดีของหงหลาง หรือปืนและอาวุธของคนอื่น ๆ ล้วนมีส่วนประกอบที่เป็นโลหะ จึงอยู่ในขอบเขตที่เขาควบคุมได้ เมื่อเจอกับแม็กนีโต อาวุธทั้งหมดจะใช้การไม่ได้ เท่ากับว่าพลังของพวกเขาถูกตัดทอนไปเกินครึ่งตั้งแต่แรก
ยิ่งไปกว่านั้น แม้แต่แหวนที่สวมอยู่ก็มีส่วนประกอบของโลหะ ขอเพียงแม็กนีโตต้องการ เขาก็ทำให้นักผจญภัยทุกคนต้องทิ้งอาวุธและชุดเกราะได้
วิธีเดียวที่จะต่อกรกับแม็กนีโตได้ คือไม่ใช้อาวุธที่ทำจากโลหะเลย
เสิ่นอี้เองก็เคยคิดหาวิธีรับมือเรื่องนี้
อย่างเช่นการหาอาวุธปืนที่ทำจากเซรามิกหรือพลาสติก แต่ปัญหาคือของพวกนั้นช่วยให้นักผจญภัยแสดงศักยภาพได้ไม่เต็มที่ กลับเหมาะให้ทหารกองพันพลร่มที่ 2 ใช้มากกว่า
ดังนั้น วิธีที่ดีที่สุดในการรับมือกับแม็กนีโตจึงเป็นการเข้าประชิดแล้วโจมตีด้วยมือเปล่า
ในสถานการณ์เช่นนี้ เสิ่นอี้ก็นึกถึงเซี่ยหงจวิน ผู้มีวิชาหักเส้นเอ็นและกระดูก
ถ้าเป็นคนอื่น เสิ่นอี้คงฆ่าไปนานแล้ว
แต่ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ เขาจำเป็นต้องคำนึงถึงภาพรวม
เขาจึงแสร้งทำเป็นไม่รู้ว่าอันเหวินถูกเซี่ยหงจวินทำร้าย แล้วยังเป็นฝ่ายชวนเซี่ยหงจวินมาร่วมกลุ่มด้วย
แผนของเขาคือใช้เซี่ยหงจวินรับมือแม็กนีโตก่อน จากนั้นค่อยกำจัดอีกฝ่ายเมื่อเรื่องทุกอย่างจบลง เขาไม่บอกใครและเก็บเรื่องนี้เป็นความลับมาตลอด เพราะกลัวว่าจะมีคนทำความลับรั่วไหล
ไม่คิดเลยว่าเซี่ยหงจวินจะระแวดระวังถึงเพียงนี้ ยืนกรานไม่ใช้วิชาหักเส้นเอ็นและกระดูกต่อหน้าเสิ่นอี้กับพวก แถมยังคิดหนีไปเองอีก
หลังการโจมตีระลอกที่สองของมนุษย์กลายพันธุ์ เซี่ยหงจวินก็เตรียมตัวออกจากที่นี่แล้ว เขาไม่คิดจะเอาชีวิตไปเสี่ยงต่อกรกับแม็กนีโตเพื่อเสิ่นอี้กับพวก
แค่ลูกน้องคนหนึ่งของแม็กนีโตก็ทำให้ทุกคนสู้ลำบากขนาดนี้แล้ว ไม่ต้องพูดถึงตัวแม็กนีโตเองว่าจะน่ากลัวแค่ไหน เรื่องนั้นเดาได้ไม่ยาก