นับตั้งแต่เข้ามาในโลกภารกิจของเอ็กซ์เมน ไม่ว่าจะเป็นเสิ่นอี้หรือใคร ต่างก็ไม่เคยใส่ใจรัฐบาลสหรัฐฯ มากนัก
นี่เป็นนิสัยเสียทางจิตใจอย่างหนึ่งของนักผจญภัยส่วนใหญ่
ในโลกภารกิจทั้งหมด นอกจากตัวเองก็มีเพียงเป้าหมาย ไม่มีสิ่งอื่นใดที่ควรค่าแก่การสนใจ
ในสายตาของเหล่านักผจญภัย รัฐบาลสหรัฐฯ ก็เป็นแค่ตัวประกอบ เป็นเพียงของประดับที่ไม่คุ้มให้เสียเวลาศึกษา ต่อให้ศึกษา ก็คิดแต่จะใช้ประโยชน์จากพวกเขา ส่วนในสายตาเสิ่นอี้ พวกเขาไม่มีค่าให้ใช้ประโยชน์ด้วยซ้ำ
เพราะอย่างนั้น พวกเขาจึงเดินทางข้ามนิวยอร์ก ก่อเรื่องใหญ่โตบนถนนสาย 198 และอาละวาดไปทั่วโดยไม่เห็นรัฐบาลอยู่ในสายตา
แต่วันนี้รัฐบาลสหรัฐฯ สั่งสอนทุกคนอย่างหนัก ด้วยข้อเท็จจริงที่เห็นกันชัด ๆ ว่า อย่าดูถูกของเล็ก ๆ น้อย ๆ
สิ่งเล็กย่อมคล่องแคล่ว ส่วนสิ่งใหญ่ก็ใช่ว่าจะเทอะทะไปเสียทั้งหมด รัฐบาลสหรัฐฯ สามารถกดมนุษย์กลายพันธุ์ไว้ได้ พลังที่แท้จริงของพวกเขาจึงยังประมาทไม่ได้
ในยามวิกฤตเช่นนี้ ตำรวจสหรัฐฯ สำนักงานสอบสวนกลาง สำนักข่าวกรองกลาง ตั้งแต่ตำรวจไปจนถึงสายลับและกองทัพ กำลังคนจากทุกฝ่ายรวมทั้งสายตาที่คอยสอดส่องนับไม่ถ้วน ต่างกระจายอยู่ทั่วตรอกซอกซอยและถนนหนทางในนิวยอร์กมานานแล้ว
สิ่งใดก็ตามที่อาจกลายเป็นภัยคุกคาม ล้วนเป็นเป้าหมายที่รัฐบาลต้องระแวดระวัง
ที่เสิ่นอี้กับพวกพ้องสามารถทำอะไรได้ตามใจในช่วงแรก ก็เพราะเพิ่งมาถึงเท่านั้น
แต่เมื่อเวลาผ่านไป ย่อมมีคนค่อย ๆ สังเกตเห็นความแตกต่างของพวกเขา
ทว่านักผจญภัยกลับถูกแรงกดดันจากภารกิจแข่งขันบีบให้ต้องทุ่มสุดกำลังทำภารกิจ เพื่อหนีให้พ้นรายชื่อผู้ถูกลบล้าง จึงไม่มีใครมีแรงเหลือไปสนใจรัฐบาลสหรัฐฯ
ที่จริงพวกเขาไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของรัฐบาลสหรัฐฯ เลย
ในสายตาพวกเขา รัฐบาลสหรัฐฯ น่าจะสนับสนุนและเข้าใจการล่ามนุษย์กลายพันธุ์ของพวกตน แต่กลับไม่เคยคิดเลยว่า การเข่นฆ่าไปทั่วของพวกเขาทำให้ทั้งเมืองตกอยู่ในความโกลาหลอย่างหนัก