ชั่วโมงที่ 63
รถแลนด์โรเวอร์กับเฟอร์รารีแล่นฝ่าถนนไปอย่างบ้าคลั่ง
เจอร์รีตัวน้อยเป็นคนขับ เวินโหรวนั่งอยู่เบาะข้างคนขับ ส่วนเสิ่นอี้วางเวน่าไว้ที่เบาะหลัง
เลคกับเฟเลอร์ตะโกนมาจากรถแลนด์โรเวอร์ว่า “เวน่าเป็นยังไงบ้าง?”
“เธอบาดเจ็บ แผลหนักมาก!” เสิ่นอี้ตะโกนตอบ
เลคถามอย่างร้อนใจ “เกิดอะไรขึ้น? ทำไมนายไม่ช่วยเธอ?”
“หุบปาก!” เสิ่นอี้คำราม “ไม่เห็นหรือไงว่าฉันกำลังช่วยเธออยู่?”
เสิ่นอี้ใช้มือทั้งสองข้างยัดลำไส้และอวัยวะต่าง ๆ ของเวน่าที่ไหลออกมาให้กลับเข้าไปไม่หยุด
“ทำไมนายไม่ใช้วิชารักษา?”
“ใช้แล้ว แต่มันช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตของเธอได้เท่านั้น ไม่อาจทำให้ส่วนที่เสียหายกลับมาเป็นปกติได้ หัวใจของเธอถูกฟันแยกออกจากกันแล้ว!” เสิ่นอี้ตะโกน มือทั้งสองเปื้อนเลือด
จินกังกระโดดจากรถแลนด์โรเวอร์เข้ามา พอเห็นบาดแผลของเวน่าก็สูดหายใจเฮือก “ให้ตายสิ เธอแทบจะถูกฟันขาดเป็นสองท่อนแล้ว”
ดาบของอันเจลิกาฟาดฟันอย่างดุดันเหลือเกิน
ตั้งแต่หน้าอกลงไปถึงท้องน้อย บาดแผลแทบผ่าเวน่าออกเป็นสองซีก ทั้งยังลึกมาก
พูดได้ว่าดาบนั้นฟันอวัยวะสำคัญทุกส่วนในร่างกายของเวน่าจนแยกออกจากกัน
หากเวน่าไม่ใช่นักผจญภัยที่ถูกตัดระบบอวัยวะสำคัญถึงตาย เธอคงตายไปนานแล้ว
แต่การตัดระบบอวัยวะสำคัญถึงตายออกไป ไม่ได้หมายความว่าหน้าที่พื้นฐานของร่างกายจะถูกตัดไปด้วย
หากสูญเสียการทำงานไปสักหนึ่งหรือสองอย่าง เช่น หายใจไม่ได้เพียงอย่างเดียว เหล่านักผจญภัยก็ยังไม่ตาย เพียงแต่รู้สึกทรมานและเวียนหัว ทว่าหากสูญเสียหน้าที่พื้นฐานทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นหัวใจ ตับ หรือปอด ก็ยากจะมีชีวิตอยู่ต่อ เพราะหน้าที่เหล่านั้นประกอบกันเป็นชีวิต
ชีวิตของคนปกติเหมือนเครื่องมืออันละเอียดซับซ้อนที่ประกอบขึ้นอย่างสมบูรณ์ ทุกชิ้นส่วนเชื่อมโยงกันแน่นหนา เมื่อชิ้นส่วนสำคัญเสียหาย เครื่องจักรทั้งเครื่องก็หยุดทำงาน ซึ่งก็คือความตาย
ส่วนชีวิตของนักผจญภัยเปรียบเหมือนเครื่องจักรประกอบ ชิ้นส่วนต่าง ๆ เชื่อมโยงกัน แต่ก็ทำงานแยกจากกันได้
เมื่อชิ้นส่วนใดได้รับบาดเจ็บ ก็มีเพียงส่วนนั้นที่เสียหาย ไม่กระทบต่อภาพรวม แค่ทำให้หน้าที่บางอย่างลดลง