ชั่วโมงที่ 57
รถเอสยูวีแล่นไปตามถนนสายใหญ่ในนิวยอร์กอย่างไร้จุดหมาย
ถ้าก่อนหน้านี้ทุกคนยังเร่งรีบแข่งกับเวลา เพราะกลัวว่าจะหามนุษย์กลายพันธุ์ไม่พบ ตอนนี้ความรู้สึกเร่งด่วนนั้นก็เริ่มจางหายไปแล้ว
สิ่งที่เข้ามาแทนคือแรงกดดันในการเอาชีวิตรอดอันหนักหน่วงและมหาศาล
ไม่ต้องคิดว่าจะหลบการโจมตีของแม็กนีโตพ้น ในเมื่อหมอนั่นคิดจะตามล่าพวกเขา ก็ย่อมมั่นใจว่าทำได้แน่
ทุกคนอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก จึงไม่ค่อยพูดจากัน
กลับเป็นเจอร์รีน้อยกับเสิ่นอี้ที่ว่างจนไม่มีอะไรทำ จึงนั่งคุยเล่นกันตามสบาย ดูไม่เหมือนคนที่กำลังเผชิญวิกฤตเลยสักนิด
“เจอร์รี นายเป็นลูกศิษย์ของศาสตราจารย์เอ็กซ์ ทำไมถึงไปอยู่ในชุมชนของลูกน้องแม็กนีโตล่ะ?” เสิ่นอี้ถามเจอร์รีน้อย
เจอร์รีน้อยเอียงคออย่างจนใจ “ศาสตราจารย์ทุ่มเทมาตลอดเพื่อสร้างสันติระหว่างมนุษย์กับมนุษย์กลายพันธุ์ หลังจากมีการเสนอแก้ไขรัฐธรรมนูญครั้งที่ 12 เขาก็เดินทางไปทั่ว พยายามเกลี้ยกล่อมนักการเมืองให้ยกเลิกการแก้ไขครั้งนั้น เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม เขายังส่งคนไปหาแม็กนีโต หวังจะโน้มน้าวไม่ให้ตอบโต้รุนแรงขึ้น ผมเป็นหนึ่งในคนที่รับผิดชอบการเจรจา”
“นายเนี่ยนะ? นายเพิ่งสิบขวบเอง”
“จริง ๆ ผมอายุสิบสองแล้ว” เจอร์รีตอบอย่างจริงจัง
“อายุไม่ใช่ประเด็น พวกเราเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ ทุกคนมีความสามารถเป็นของตัวเอง ความสามารถของผมคือการกระตุ้นและสื่อสาร ผมทำให้เครื่องจักรที่เสียกลับมาทำงานได้ หรือสัมผัสความคิดของอีกฝ่ายได้ คนที่รับผิดชอบการเจรจาคือเฮนรี แม็กคอย ผมเป็นผู้ช่วยของเขา! ผมบอกเขาได้ว่าคนที่กำลังเจรจาด้วยมีเจตนาร้ายหรือไม่ หรือไว้ใจได้ไหม เรื่องนี้สำคัญมากไม่ใช่หรือ?”
(เฮนรี แม็กคอยก็คือมนุษย์ผิวสีน้ำเงินที่ปรากฏตัวช่วงต้นของเอ็กซ์เมนภาคสาม อดีตรัฐมนตรีกระทรวงกิจการมนุษย์กลายพันธุ์ของรัฐบาลมนุษย์ และเป็นเพื่อนสนิทของศาสตราจารย์เอ็กซ์)
พลังสื่อสารของเจอร์รีน้อยทำให้เขาสื่อสารกับสิ่งมีชีวิตทุกชนิดในระดับสัญชาตญาณ และสัมผัสความคิดของอีกฝ่ายได้
ประสิทธิภาพของพลังนี้ขึ้นอยู่กับระดับสติปัญญาของอีกฝ่าย