ผลการหารือเป็นสิ่งที่สวี่ซื่อยอมรับได้มาก
เขาไม่คิดเลยว่าชายร่างกำยำคนนั้นก็คือถาซาน
ในโบสถ์ที่พวกเขาบุกเข้าไปมีโรงอาหารอยู่แห่งหนึ่ง ข้างในมีข้าวสาร แป้ง น้ำมัน และอาหารอีกไม่น้อย
สวี่ซื่อจึงใช้เสบียงเต็มเป้ใบนั้นแลกของจากซูซูกับถาซานมาได้ไม่น้อย
ทั้งเต็นท์สำหรับนอนคนเดียวหนึ่งหลัง เสื้อแจ็กเก็ตกันลมสีดำหนึ่งชุด และอาหารมากพอให้เขากินได้สามถึงห้าวัน
ส่วนเป้ใบนั้น เขาไม่รู้เลยตั้งแต่ต้นจนจบว่าข้างในบรรจุอะไรไว้
ท้ายที่สุด เจ้าบ้านกับแขกต่างก็พอใจกันถ้วนหน้า มีเพียงเด็กสาวตัวเล็กที่เบะปาก เหมือนยังมีอะไรอยากพูด
สวี่ซื่อไม่รู้เลยว่าทั้งสามคนมองเขาเป็นผู้เหนือมนุษย์แห่งลำดับขั้นที่ตื่นพลังแล้ว จึงตั้งใจผูกมิตรด้วย
ไม่อย่างนั้น ในสถานการณ์ที่ทุกคนแตกคอกัน ขบวนรถคงยิ่งแตกสลายเร็วขึ้น
ส่วนชายหญิงสารเลวสองคนนั้นที่สวี่ซื่อฆ่า ซูซูกลับไม่ได้บอกเรื่องนี้กับคนอื่น
ฟู่เซียวเจี้ยนไปแล้ว แต่เจียวเจียวเด็กสาวตัวเล็กยังไม่ไป
เธอยืนห่างออกไปสามก้าว กอดอก เชิดคางขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตไล่มองสวี่ซื่อตั้งแต่ใบหน้าจรดเท้า แล้วมองย้อนจากเท้ากลับขึ้นมาถึงใบหน้า ก่อนจะหยุดอยู่ที่มีดปังตอในมือเขา