เฉิงสือไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปาก
ความรู้สึกตื่นเต้นเดือดพล่านเมื่อครู่ในใจของเขาได้เย็นชืดสนิทในทันที ภายในหนึ่งวินาทีเขาก็ตัดความละโมบทั้งหมดทิ้ง แล้วสลับกลับเข้าสู่โหมดระมัดระวังอย่างเดิม
เรื่องนี้มันผิดปกติ ทุกซอกทุกมุมฉายความแปลกประหลาดออกมา
ตามความเข้าใจของเฉิงสือที่มีต่อองค์ผู้อุปถัมภ์ของตัวเอง ถ้าพระองค์ทรงประสงค์ให้เขาไปรวมร่างกับ[การดำรงอยู่] พระองค์ย่อมไม่มีทางเสด็จมาเล่นคำพูดยาวเหยียดอธิบายเหตุผลที่ปฏิเสธเทพองค์อื่นต่อหน้าเขาหรอก พระองค์จะทรงจัดการให้เขาไปโดยตรง แล้วบอกเขาแค่ว่านี่คือสิ่งที่กำหนดไว้แล้ว
เขาไม่มีสิทธิ์เลือก ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ ตรงนั้นต่างหากที่เป็น[โชคชะตา]
แต่ตอนนี้ พระองค์ทรงเปิดโอกาสให้เลือกทั้งที่ก็ไม่ยอมให้เลือกจริง แถมยังแซวเสียดสีทวยเทพไปพร้อมกัน ทัศนคติแบบนี้ยิ่งดูยิ่งเหมือนองค์ผู้อุปถัมภ์อีกองค์ของเขา — เทพแห่งความบันเทิง
จริง ๆ เหมือนจนน่าขนลุก จุดเดียวที่อธิบายไม่ได้คือ แม้เทพแห่งความบันเทิงจะปลอมตัวเป็น[โชคชะตา]ก็เถอะ สุดท้ายก็ได้แค่เอาเปรียบทางปากเปล่าเท่านั้น หรือพระองค์จะแทรกแซงการหลอมรวมของ[โชคชะตา]ได้จริง?
ส่วนข้อที่ว่าเหมือน[เวลา]นั้น ล้วนเป็นแค่ความคิดฟุ้งซ่านที่เกิดจากความตกตะลึงจนมึนงงเท่านั้น
ด้วยท่าทีเย็นชาของ[เวลา]ในบ้านของอาฟลอสแล้ว พระองค์อาจไม่เสด็จมาเอ่ยปากมากมายขนาดนี้ด้วยซ้ำ คงทิ้งศรัทธาของเขาลงแล้วหายสูญไปเฉย ๆ
ก็ในเมื่อ[เวลา]ไม่มีเวลาพอ
ไม่รู้ว่าพี่ชายองค์นี้กำลังยุ่งกับอะไรอยู่......
คิดเหลื่อมไปไกลแล้ว เฉิงสือดึงสติกลับมาที่ปัจจุบัน เขาขมวดคิ้วแน่นครุ่นคิดอยู่นาน แล้วก็ยังรู้สึกว่าไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร เขาก็ห้ามตอบรับอย่างพร่าเลือน ไม่อย่างนั้นถ้า[โชคชะตา]องค์แท้ปรากฏตัวขึ้นจริง ตัวเขาที่ "ดูแล้วต้องเป็นผู้หยามเทพแน่นอน" จะตกอยู่ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบอย่างมาก และจะไม่มีทางเจรจาต่อรองกับ[ความว่างเปล่า]ได้อีกเลย