แต่เขาไม่มีทางเลือก เขารู้ดีว่านอกจาก “ร่วมมือด้วย” ทางเลือกของเขามีแค่ “ไปตาย”
กระนั้นไม่ว่าจะร่วมมือหรือไม่ มีเรื่องหนึ่งที่เขาต้องชี้ขาดให้ได้ก่อน
“ท่านผู้เฉลียวฉลาดผู้ยังรอการเปิดตา คุณคงเข้าใจบางอย่างผิดไป
พวกเราเพิ่งมาถึงเขตกระท่อมของประตูทรยศเป็นครั้งแรก แม้แต่ความคิดที่จะติดต่อกับภราดรภาพปรารถนาสุดขีดก็เพิ่งเกิดขึ้นในใจเมื่อเช้านี้เอง ดังนั้นสิ่งที่คุณบอกว่าภราดรภาพปรารถนาสุดขีดกำลังนัดพบ คุณแน่ใจหรือว่าคู่นัดคือผมกับอัลเลนดอร์?
พวกเรายังไม่ทันได้เข้าไปข้างใน ก็ถูก......เพื่อนร่วมทางของคุณขวางเอาไว้อย่างเป็นมิตร ส่วนชื่อซีลัวหลินนั้นเราได้มาจากการสืบถามตามถนน ไม่เคยเห็นตัวจริงเลยสักครั้ง ดังนั้นในเรื่องนี้ มันจะมีความเข้าใจผิดบางอย่างหรือไม่?”
“!!??
เข้าใจผิด?
เพิ่งมาถึง?
ไม่เคยติดต่อกับซีลัวหลิน!?”
เมื่อได้ยินคำเหล่านี้ ใบหน้าของเฉิงสือเปลี่ยนไปเล็กน้อย รูม่านตาของเขาหดเกร็ง สายตาที่มองคนทั้งสองตรงหน้าค่อย ๆ ทวีความหนักแน่นขึ้น ในเวลาเดียวกันผู้ส่งผ่านไฟอีกสองคนก็ตระหนักได้ว่าเรื่องนี้ดูจะมีอะไรผิดปกติ สิ่งที่มอลาบี้คพูดกับสิ่งที่เฉิงสือเพิ่งเล่าไปมีความคลาดเคลื่อนชัดเจน
แต่จอมหลอกลวงของฉินซินบอกเขาว่าเฉิงสือไม่ได้โกหก นั่นย่อมหมายความว่าฉากที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้าพวกเขา มีโอกาสสูงมากที่จะเป็นความผิดปกติในการทดสอบครั้งนี้ เป็น “ความบกพร่อง” หนึ่งของ[เวลา]!
เบาะแสปรากฏตรงหน้าทั้งสามคนอย่างกะทันหัน และยิ่งบังเอิญกว่านั้น ขณะนั้นเองเวลาเต็มชั่วโมงก็มาถึงอีกครั้ง ร่างของฉินซินกลับส่งเสียงสั่นไหวแผ่วเบาดังขึ้น