"!!!"
ชั่วขณะที่ได้ยินประโยคนี้ อันหมิงอวี๋ผู้แกร่งกล้าและอบอุ่นก็แตกสลาย
หล่อนมองไปยังองค์ผู้อุปถัมภ์ของตนด้วยความไม่อาจเชื่อสายตา แม้แต่คิดว่าตนเองฟังผิด
พระองค์กำลังพูดว่าอะไร ว่าหล่อนไม่ใช่ส่วนหนึ่งในกำหนดการ?
ฉะนั้น ในบทสุดท้ายของเรื่องที่ผู้ถักทอโชคชะตาเคยกล่าวถึงนั้น จริง ๆ แล้วไม่มีที่ให้หล่อนยืนเลยสินะ?
ใช่ ย่อมเป็นเช่นนั้น! ในฐานะผู้ที่ลงปากกาบนบทแห่งโลก ทวยเทพแห่งโชคชะตาถึงกับพูดเช่นนี้แล้ว จะมีทางเป็นเรื่องปดได้อย่างไร
และแล้วในวินาทีนั้น หัวใจของอันหมิงอวี๋ก็แตกร้าวในพริบตา
เสียงหวือกึกก้องของความว่างเปล่ากังวานขึ้นในสมอง ทั้งร่างเริ่มเลื่อนลอย ตั้งแต่วันที่เกมแห่งศรัทธามาถึงโลกนี้ หล่อนก็ไม่เคยหยุดพักในการตามหาร่องรอยของโชคชะตา แม้แต่คิดว่าตนเองเป็นมนุษย์คนแรกที่ได้เฝ้ามองโชคชะตาในโลกนี้ แต่ตอนนี้ การตามหาทั้งปวง ศรัทธา ความมั่นคง ความจงรักภักดี... ทั้งหมดล่มสลายเหมือนฟองสบู่ใต้แสงอาทิตย์ ถูกความร้อนเผาจนแตกสลาย
ความหวาดกลัวกำลังแผ่ขยาย มันเป็นความกลัวที่ใหญ่กว่าความรู้ตัวว่าตนเองถูกเปลี่ยนโลกเสียอีก ในเกมที่ทวยเทพเป็นผู้คุมเชิง หากสูญเสียการชี้นำและการปกป้องขององค์ผู้อุปถัมภ์ อันหมิงอวี๋ไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าอนาคตของตนจะมุ่งไปสู่ที่ใด
หล่อนอาจไม่ได้หวงชีวิตตนเองนัก แต่ซินซิน......ไม่ว่าจะซินซินคนไหน หล่อนก็ปล่อยวางไม่ได้
หล่อนเป็นคนแกร่งกล้าและมั่นคงมาตลอด แต่วันนี้ เมื่อความพ่ายแพ้ทับถมเข้ามาพร้อมกัน ความแกร่งของหล่อนก็เหมือนถึงจุดจบ
มีชั่วขณะหนึ่งที่หล่อนสิ้นหวังจนคิดถึงความตาย แต่ความตาย......กลับกลายเป็นองค์ผู้อุปถัมภ์ของหล่อนไปเสียแล้วด้วยเหตุบังเอิญ
อันหมิงอวี๋เลื่อนลอยไปกับความคิด แล้วจึงตระหนักช้านานว่า ที่ความตายยอมรับหล่อนไว้ หมายความเช่นนี้เองหรือ?
เพื่อกันการจบสิ้นของสาวกแห่งโชคชะตา?