หยุนหนีพยักหน้า ยื่นนิ้วของตัวเองออกมา แตะลงบนตำแหน่งที่เฉิงสือชี้ไว้
จากนั้น...
“ฉัวะ” เพียงชั่วพริบตา ก่อนที่ทุกคนจะทันได้ตอบสนอง เธอก็ยืดตัวตรงขึ้นมาแล้ว
ส่วนบนร่างของเว่ยกวัน ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“?”
จบแล้วเหรอ?
แทงเข้าไปหรือเปล่า?
นี่มันเร็วเกินไปหน่อยไหม?
ผู้เล่นหลายคนต่างตกตะลึงกับความเร็วของหยุนหนี พวกเขายังคงพยายามยืนยันว่าหยุนหนีแทงเข้าไปหรือไม่ ก็เพราะศพของเว่ยกวันไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย
มีเพียงเฉิงสือที่ยิ้มออกมา คาดเดาได้ว่าหยุนหนีทำอะไรลงไป
เธอเปลี่ยนนิ้วของตัวเองให้กลายเป็นเส้นบางเฉียบภายในเวลาอันสั้นสุดขีด แล้วแทงทะลุเข้าไปในหัวใจของเว่ยกวัน
ความสามารถในการทำให้ร่างกายกลายเป็นสองมิติของคุณหนูนักลอบสังหารนี่ แข็งแกร่งกว่าที่ตัวเองคิดไว้เสียอีก
ดูท่าทางแล้ว มีดสั้นอาจเป็นเพียงการพรางตัวของเธอ
ยามต้องสังหารจริง ๆ ไม่มีอาวุธใดจะสะดวกไปกว่าการที่ทั่วทั้งร่างคืออาวุธ
แต่ศพกลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ เลย นี่ออกจะผิดปกติไปสักหน่อย
หัวใจของคนตายหยุดเต้น ย่อมไม่มีเลือดพุ่งกระฉูด แต่ว่าไม่พุ่งก็ไม่ได้แปลว่าไม่มีเลือดไหลออกมา เมื่อแรงภายนอกทำลายผนังอวัยวะภายใน ต้องมีเลือดสีแดงเข้มไหลซึมออกมาอย่างแน่นอน
ฟางเจวี๋ยเหมือนจะค้นพบปัญหานี้เช่นกัน เขาพูดขึ้นอย่างไม่แน่ใจว่า:
“หัวใจมีปัญหา?”
เฉียบแหลม!
เฉิงสือพยักหน้า หยิบมีดผ่าตัดออกมาจากมิติส่วนตัว เริ่มชำแหละอย่างชำนาญ
ทรวงอกของเว่ยกวันถูกเปิดออกจนเสร็จภายในไม่กี่วินาทีด้วยสองมืออันคล่องแคล่วที่พลิกไปมา
ทุกคนล้อมวงเข้ามาดู ก็พบว่าภายในทรวงอกของเขาเต็มไปด้วยเนื้อและเลือดสมบูรณ์ดี แต่กลับขาดอะไรบางอย่างไป