พรสวรรค์แห่งศรัทธาระดับ S ของนักเดินทางแห่งห้วงทรงจำโดยเฉพาะ ความทรงจำสายแสง
สวมบทบาทนักเดินทางท่องไปในเสี้ยวความทรงจำของเป้าหมาย ค้นหาฉากและภาพที่ตนสนใจอย่างต่อเนื่อง ราวกับท่องเที่ยวอย่างรวดเร็ว
ตู้ซีกวงคนนี้ไม่หวงของ อย่างน้อยเขาก็รู้จักแบ่งปัน
ตอนที่ความทรงจำเมื่อครู่ของหยุนหนีถูกอ่าน เขาใช้วิธีอะไรบางอย่าง ประทับภาพในความทรงจำลงบนพื้นถนน
จากนั้น ผู้เล่นทั้งหมดที่อยู่ในเหตุการณ์ก็ได้เห็นภาพต่อไปนี้:
นักลอบสังหารสาวรูปร่างดีกำลังเลิกเสื้อกล้ามขึ้น ผ้าที่พับซ้อนกันปิดมิดชิด แต่ว่าส่วนโค้งเว้านั้นยังคงทำให้ผู้คนอ้าปากค้าง...
กระแอมๆ
นี่เห็นได้ชัดว่าเป็นความทรงจำตอนที่หยุนหนีกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า
ส่วนสาเหตุที่เปลี่ยนเสื้อผ้า แน่นอนว่าเป็นเพราะใครบางคนแทงเข้าที่หน้าอกเธอหนึ่งมีด จนเสื้อกล้ามทะลุ
"......"
"......"
"......"
งานนี้ดีเลย สถานที่เกิดเหตุกลายเป็นที่ประชุมผู้บำเพ็ญตบะของใบ้ไปเสียฉับพลัน
เงียบกันหมดเชี่ยๆ เลย
เฉิงสือมุมปากกระตุก มองตู้ซีกวงที่สีหน้าแข็งทื่อแล้วหมดคำจะพูด
กว่าจะหาข้ออ้างมาได้ ให้แกไปหาความทรงจำของนักลอบสังหารที่ตัวเองสนใจหน่อย แกกลับเอาอันนี้มาให้พวกเราดู?
ไม่เห็นพวกพี่น้องเป็นคนนอกเกินไปแล้วนะ!
หยุนหนีแค่ถูกควบคุม ไม่ได้ตาบอด หล่อนย่อมเห็นภาพบนพื้นด้วยเช่นกัน
แต่หล่อนไม่ได้โกรธเคือง
เพียงแค่สีหน้าเย็นชา แทงมีดสั้นเข้าไปในหัวใจของตู้ซีกวง ผ่าท้องเขาออก เชือดคอเขาขาด ควักลูกตาเขาบอด...
แล้วรอให้เขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้งภายใต้การคุ้มครองของเบ่งบานรอเพียงวันโรย พลางถามประโยคหนึ่งว่า: