เกมโง่ของเหล่าทวยเทพ

ตอนที่ 37 ความหมายของ【เกมแห่งศรัทธา】?

6 นาที· 1.4K คำ

ถ้าคนของฝ่ายอวตารอยู่ในเหตุการณ์ บางทีพวกเขาคงหยิบกระดาษปากกาขึ้นมาจารึกเหตุการณ์ยิ่งใหญ่นี้ไว้

เพราะนี่คือฉากที่สมควรถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ มนุษย์ ในฐานะ "ของเล่น" ภายใต้เงื้อมมือ[ทวยเทพ]ได้มีโอกาสตั้งคำถามต่อ[เทพเจ้า]เป็นครั้งแรก

ในการเข้าเฝ้าพิเศษก่อนหน้านี้ [ทวยเทพ]มีเพียงการประกาศพระประสงค์ของพระองค์

สาวกนอกจากก้มหน้ารับคำชมคลุมเครือไม่กี่คำแล้ว ตลอดทั้งกระบวนการไม่ส่งเสียงใด ๆ เลย

แต่วันนี้ แตกต่างอย่างชัดเจน

ทั้งสองฝ่ายในการสนทนาล้วนมีอารมณ์ร่วม แถมยังเป็นพวกปากมากทั้งคู่

เมื่อเฉิงสือใคร่ครวญในใจดีแล้ว ก็กลั่นกรองถ้อยคำอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามคำถามแรกออกไปอย่างเคร่งขรึม

"[ทวยเทพ]เสด็จมาเพื่อสิ่งใด?

หรือพูดอีกอย่าง [เกมแห่งศรัทธา]มีความหมายว่าอะไร?"

[ลวงตา]ดูเหมือนไม่แปลกใจกับคำถามนี้เลยแม้แต่น้อย พระองค์ตรัสช้า ๆ ว่า:

"เพื่อเป็นเทพ"

!!??

เพื่อเป็นเทพ?

ใครกันเพื่อเป็นเทพ?

ทวยเทพ?

ผู้เล่น?

คำตอบที่ออกจากปากของ[ลวงตา]ดูจะชี้ไปที่ทวยเทพ!?

พวกพระองค์เป็นเทพอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?

แน่นอน นี่อาจเป็นเรื่องโกหก และก็คล้ายกับเรื่องโกหกมาก

และนั่นหมายความว่า คำถามต่อไป มีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นความจริง

หาก[ลวงตา]ไม่ใช้อำนาจพิเศษของพระองค์

"ฮิ ๆ ถึงตาฉันแล้ว

นาย อยากเป็นเทพไหม?"

จิตใจของเฉิงสือปั่นป่วนราวกับพายุคลั่ง แต่ก็ยังคงสีหน้าไร้อารมณ์ ตอบว่า:

"ไม่อยาก"

ดวงตาในท้องนภาหมุนกรอกไปมาสองรอบ ไม่แสดงท่าทีใด ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป