พลัง[ความทรงจำ]สีน้ำเงินพวกนี้ดึงรั้งความทรงจำลึกที่สุดของนักบวชผู้บำเพ็ญตบะออกมา ราวกับมีดผ่าตัดที่ค่อยๆ ตัดและเขียนการรับรู้ของเขาใหม่
เพียงชั่วพริบตา เขาก็ลืมจุดประสงค์ที่มา แถมยังลืมว่าตู้ซีกวงกับฟางเจวี๋ยเป็นใคร ดวงตาเบิกโพลง ยืนนิ่งงันอยู่กับที่
“15 วินาที! เร็วเข้า!”
ฟางเจวี๋ยได้ยินเสียงตะโกนของตู้ซีกวงก็สะดุ้งตื่น รีบยื่นมือไปหา[เมื่อความหวาดกลัวมาเยือน]ทันที
เขารู้สึกได้ว่าอาวุธกึ่งเทพชิ้นนี้ดิ้นรนไม่รุนแรงนัก ไม่เหมือนจะสลัดคนกระเด็นได้เลย แม้ในใจจะสงสัย แต่เพื่อความปลอดภัยก็ยังประกาศกฎอีกครั้ง:
“ณ ที่นี้ ห้ามขัดขืน!”
ตามทฤษฎีแล้ว พลัง[ระเบียบ]ในตัวผู้เล่นมีน้อยเกินไป ลำดับชั้นต่ำกว่าอาวุธกึ่งเทพมากนัก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะเครื่องสืบทอดเทพตกทอดที่มีสองเทพค่าสถานะ [เมื่อความหวาดกลัวมาเยือน]ไม่ควรได้รับผลกระทบใดๆ
แต่ที่คาดไม่ถึงคือ อาวุธกึ่งเทพชิ้นนี้กลับสงบลงภายใต้กฎของฟางเจวี๋ย
สถานการณ์ตึงเครียดเกินไป จนทุกคนละเลยจุดนี้ไปโดยไม่รู้ตัว
ฟางเจวี๋ยดีใจ รีบคว้ามัน แล้วโยนไปทางตู้ซีกวงสุดแรง
เขาไม่ได้ปฏิเสธความสามารถตัวเอง เพียงแต่คิดว่าในความทรงจำ คนที่พาเขาเข้าไปในความทรงจำต้องมีวิธีมากกว่าตัวเองแน่!
ตู้ซีกวงดีดตัวพลิกกลับ คว้าอาวุธกึ่งเทพที่ถูกโยนมาไว้ในมือ ใจก็ผ่อนคลายลง
ในที่สุด!
อุตส่าห์คิดหาทางจนได้มันมา เบาะแสการทดสอบ บางทีอาจจะอยู่ใน...
“ตูม!”
ยังไม่ทันที่ตู้ซีกวงจะได้มองอีกสักตาหนึ่ง พลังอัสนีทำลายล้างก็ซัดเข้าใส่เขา
“พรวด—”
ตู้ซีกวงถูกอัสนีทำลายล้างฟาดเข้าเต็มๆ ทั้งตัวไหม้เกรียม กระเด็นไปกระแทกกำแพงทางเดิน