เฉิงสือย่อมไม่รู้ว่าตู้ซีกวงนัดฟางเจวี๋ยออกไปเที่ยวกลางดึก
ตอนนี้เขากำลังเค้นข้อมูลอยู่ที่ชั้นหนึ่งของโรงเตี๊ยม โดยเป้าหมายก็คือพวกขี้เหล้าที่มักดื่มกับ "นักกวีพเนจร" นั่นเอง
พวกเขาเหมือนจะไม่แยแสถึงการตายของเพื่อนดื่มแม้แต่น้อย สนใจแต่ว่าวันนี้เหล้าลดราคาหรือเปล่า
ใช้กลเม็ดเดิมๆ เฉิงสือขโมยเหล้าจากโต๊ะอื่นมาแลกกับเรื่องเล่าที่โต๊ะนี้
พอเห็นมีเหล้าแจกฟรี พวกขี้เหล้าก็เริ่มเล่าเรื่องที่ตนเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับ "นักกวีพเนจร" แบบเสริมไข่ใส่สีตีไข่
"อาโดสิเป็นนักเดินทางมากประสบการณ์ แม้คออ่อนจะไม่ค่อยแข็งแรงนัก ดื่มไม่มาก แต่รู้กว้างขวาง ได้ยินว่าเคยไปมาหลายที่แม้แต่ใต้พิภพ"
"บอกว่าเขาคือหุ่นเชิด? อย่าล้อเล่นนะเพื่อน ต้องเป็นคนมาแทนที่เขาแน่ หุ่นเชิดจะดื่มเหล้าได้ยังไง ไม่เป็นสนิมรึไง? แถมค่ากินค่าดื่มก็เขาออกทุกที"
"จะสนใจตัวจริงของเขาอยู่ที่ไหนไปทำไม? ฉันแค่อยากรู้ว่าเงินของเขาอยู่ที่ไหน ให้ตายเถอะ ห้องเขาถูกลูกน้องสำนักบังคับใช้กฎหมายขนเรียบ ได้ยินว่าเขาเขียนหนังสือรวย ถ้าฉันได้สืบทอดสมบัตินี่คงดื่มได้จนวันตาย"
"ขี้โม้ ฉันต่างหากที่เป็นลูกชายอาโดสิ มีสิทธิ์รับมรดกคนเดียว"
"อะไรนะ? ศิษยานุศิษย์ของ[มลทิน]? เขาไม่ใช่ศิษยานุศิษย์ของ[มลทิน]หรอก เขาเป็นขอทานทางศรัทธา นับถือพระเจ้าทุกองค์
รู้จักเขาได้ไงน่ะเหรอ? เขาสวดคำอวยพรพระเจ้าได้ทีละเจ็ดแปดองค์ นายทำได้รึเปล่า?"
"นี่เพื่อน ยังมีเหล้าฟรีอีกไหม? ไม่มีก็ไปขอเจ้าของร้านบ้าง อาโดสิทำแบบนี้ประจำ เจ้าของร้านมักจะให้มาขวดสองขวด"