เผชิญคนแบบนี้ถ้าใจดีไม่ได้ผล ก็ต้องลงมือแบบแข็ง
เฉิงสือยิ้มเยาะแล้วดันมีดผ่าตัดที่เสียบไว้บนโต๊ะให้เลื่อนเข้าไปอีกสามส่วน คราวนี้อาโรมานนีก็สำรวมสำรอก พอเห็นแววเย็นชาไร้ความปรานีวาบผ่านดวงตาของหนุ่มหล่อ นางหน้าซีดขาว รีบระงับความใคร่ที่ท่วมท้นเสีย แล้วบ่นพึมพำว่า
"พูดแล้วปล่อยฉันไปใช่ไหม"
"ถูก พูดแล้วปล่อยเธอไป"
"ไม่รู้ว่าเขาไปขโมยอะไรของพวกคุณนะ" อาโรมานนีถอนใจ แล้วเล่าเรื่องคืนนั้นอย่างเชื่องช้าด้วยอารมณ์เฉื่อยชา "อย่ามองฉันแบบนั้นสิ ฉันเดาเอาน่ะ เขาเป็นนักโจรกรรมตัวฉกาจ ขนาดเงินของซีลัวหลินยังกล้าขโมย คงต้องขโมยของพวกคุณไป ไม่งั้นพวกคุณคงไม่เสียเวลยุ่งยากมาสืบถึงขนาดนี้หรอก
ก็ไม่รู้สิว่าพวกคุณเป็นคนกลุ่มไหนกันแน่
ได้ ๆ ๆ อย่าจ้องฉันสิ ฉันกลัว ไม่ถามแล้วยังไง
คืนนั้นจริง ๆ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย แค่คนขี้เมาคนหนึ่งเดินผ่านมาตบหน้าโสเภณีคนหนึ่งสองฟาดเท่านั้นเอง"
"......"
โสเภณี?
คนที่ขายทั้งเนื้อทั้งใจมีไม่น้อย แต่คนที่ยอมรับสถานะของตัวเองอย่างใจเย็นนั้นหายาก ชั่วขณะหนึ่งผู้เล่นทั้งหลายต่างมองอาโรมานนีด้วยสายตาแปลก ๆ สายหวังถึงกับชมอย่างไม่เข้ากาลเวลาว่า
"เธอรู้จักตัวเองชัดเจนดีนะ"
"นี่เป็นการชมหรือเปล่า ถ้าใช่ก็ขอบใจ" อาโรมานนีอุปมือห้ามปากหัวเราะเบา ๆ แล้วก็อธิบายต่ออย่างสดใส "แต่ฉันไม่ได้รู้จักตัวเองชัดหรอก ฉันรู้จักลูกค้าของฉันชัดเจนกว่า
ฉันไม่เคยคิดว่าการยกให้[มลทิน]นั้นไม่ดีเลย เพียงแต่ทุกครั้งที่ฉันเรียกตัวเองว่า'โสเภณี' ลูกค้าของฉันดูจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ ดังนั้น...
พวกคุณก็รู้ใช่ไหม ความสุขไม่ต้องกดทับ ต่อให้เขาชอบ ฉันก็เพียงพูดย้ำอีกสองประโยคเท่านั้นเอง
คืนนั้นก็เช่นกัน ตอนอาเดริกดึงฉันออกมา ฉันก็รู้แล้วว่ามันเมามาก คนขุดเหมืองที่มีมื้อกินไม่แน่มื้อจมอย่างมัน ยังอยากมาวาดภาพอนาคตสดใสให้ฉันฟัง ฮะ ขำจริง ๆ