เรือนสี่ประสาน: กองทัพบุกเมือง ระบบเผ่นหนี

ตอนที่ 39 แม่ฉินอัดเจี่ยจางซื่อ

8 นาที· 1.8K คำ

“ใครเป็นพี่สาวของแกกัน? อย่ามาทำตีสนิทมั่วซั่ว!

โอ๊ยแม่เจ้า เกือบทำฉันตกใจตายแล้ว!

พวกแกสองคนโผล่มาจากไหนเนี่ย?

เดินก็ไม่ให้สุ้มให้เสียง ทำตัวเหมือนผีเลย!

มาถามทางหรือมาร่วมงานศพกันแน่?”

น้ำลายกระเด็นกระดอน ยิ่งด่ายิ่งได้ใจ

“ดูสารรูปบ้านนอกบ้านนาของพวกแกสิ คนหนีภัยอดอยากมาขอทานยังกล้าเข้ามาถามหาคนในเมืองอีกเหรอ?

ไม่รู้จักแม้แต่คำเรียก เปิดปากก็ถามเอา ๆ ถามหาคนตายหรือไง?

หมิงอะไรเฮยอะไร ฉันไม่เคยได้ยินสักนิด!

ต่อให้มีชีวิตอยู่ก็ตายไปแล้ว ต่อให้ไม่มีชีวิตก็ยิ่งตายไปแล้ว หญ้าบนหลุมศพสูงท่วมหัวไปแล้ว!

รีบไสหัวไป กลับหมู่บ้านพวกแกไปเลย อย่ามายืนขวางหูขวางตาฉันอยู่ตรงนี้ น่าซวยจริง!

ถ้ายังพูดมากอีกคำ ฉันจะตบปากพวกแกให้คว่ำ แล้วถ่มน้ำลายใส่หน้าให้เต็ม ๆ!”

ด่าจบแล้ว เธอก็ถุยน้ำลายลงพื้น ก่อนหมุนตัวเตรียมเดินหนี

ฉินหวยหรูไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน ตกใจจนถอยกรูดไปข้างหลัง ดึงแขนแม่เบา ๆ

แต่แม่ฉินไม่ยอมให้ใครมาข่มง่าย ๆ

เธออยู่ในหมู่บ้านมาตั้งค่อนชีวิต เจอผู้หญิงปากจัดแบบไหนมาบ้างแล้ว จะยอมให้ผู้หญิงในเมืองมารังแกได้ยังไง?

เธอก้าวไปข้างหน้า คว้าผมเจี่ยจางซื่อแล้วกระชากไปด้านหลัง จากนั้นก็ตบฉาดเข้าให้สองที

“แกนี่มันนังสารเลว! ฉันพูดกับแกดี ๆ แกกลับพ่นคำหยาบใส่ฉันเนี่ยนะ?

ยังดูถูกคนบ้านนอกอีกเหรอ?

ถ้าเป็นคนแบบแกอยู่ในหมู่บ้านฉัน ป่านนี้คงโดนฉี่รดจนตายไปแล้ว!”

เจี่ยจางซื่อโดนตบจนมึนงง ยกมือกุมหน้าอยู่นานกว่าจะได้สติ

เวลาเธอทะเลาะกับคนในเมือง อย่างมากก็แค่ใช้ปากเถียง ไม่เคยเจอใครลงไม้ลงมือแบบนี้มาก่อน

พอได้สติ เธอก็ทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นทันที ตบต้นขาร้องโวยวาย

“โอ๊ย ไม่มีความเป็นธรรมแล้ว! โจรขอทานจากชนบทมาทำร้ายคนแล้ว! ช่วยด้วย!”

เสียงร้องลั่นของเธอทำให้คนที่อยู่แถวนั้นได้ยินกันหมด ต่างพากันเปิดประตูออกมาดูเรื่องสนุก ไม่นานก็ล้อมวงกันเป็นกลุ่มใหญ่

ฉินหวยหรูเริ่มลนลาน ดึงชายเสื้อแม่อีกครั้ง “แม่ ไม่งั้น...ช่างเถอะ เราไปถามคนอื่นกันก็ได้”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป